Harry Pillsbury

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Harry Pillsbury
Harrynelsonpillsbury.jpg
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 5 grudnia 1872
Somerville
Data i miejsce śmierci 17 lipca 1906
Filadelfia

Harry Nelson Pillsbury (ur. 5 grudnia 1872 Somerville, zm. 17 lipca 1906 w Filadelfii) – amerykański szachista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec XIX wieku Pillsbury uczestniczył w wielu turniejach z udziałem czołowych szachistów świata. W kwietniu 1892 r. wygrał mecz z mistrzem świata Wilhelmem Steinitzem 2–1 (grał z handicapem jednego piona). W 1895 r. odniósł swój największy sukces, wygrywając najsilniejszy turniej XIX wieku w Hastings, w którym wyprzedził m.in. mistrzów świata Wilhelma Steinitza i Emanuela Laskera[1]. Był mistrzem Stanów Zjednoczonych w latach 1897–1906[2].

Słynął z umiejętności gry na ślepo. W 1920 r. rozegrał symultanę przeciwko 20 najsilniejszym szachistom klubu Franklin Chess w Filadelfii, w czternastu partiach wygrywając, w pięciu remisując, a tylko w jednej przegrywając. W 1902 r. w Hanowerze spotkał się z 21 przeciwnikami, z którymi uzyskał 8½ pkt (+3 =11 –7).

Według retrospektywnego systemu Chessmetrics, najwyżej sklasyfikowany był w styczniu 1903 r., zajmował wówczas 1. miejsce na świecie[3].

Harry Pillsbury był słabego zdrowia, zmarł przedwcześnie w wieku 33 lat na kiłę. Został pochowany na cmentarzu Laurel Hill Cemetery w Reading.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]