Heban
Heban – cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej.
Jest ono ciemno zabarwione lub czarne, twarde, ciężkie, trudno łupliwe[1][2].
Stosowane było od starożytności, w okresie nowożytnym popularne od końca XVI i przez cały XVII wiek[3]. Wykorzystywane było do wyrobu instrumentów muzycznych, przyborów kreślarskich, mebli artystycznych, a także w rzeźbiarstwie. Często stosowany w technice markieterii[3].
Nazwy hebanu powiązane są z barwą drewna, np. heban czarny, heban zielony, lub z krajem albo portem wywozu, np. heban Bombaj, heban Cejlon, heban Madagaskar. Największą wartość ma heban czarny, dostarczany głównie przez gatunki drzew z rodzaju Diospyros, głównie hurma hebanowa (D. ebenum)[2].
Imitację hebanu można otrzymać poprzez nasycenie odpowiednimi barwnikami drewna z gruszy, dębu lub grabu[4]. Szczególnie ciemny kolor ma tzw. czarny dąb, nazywany także „polskim hebanem”[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Słownik języka polskiego (red. Mieczysław Szymczak), T. 1, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1978, s. 729.
- ↑ a b Nowa encyklopedia PWN. T. 2. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995, s.718, ISBN 83-01-11097-X.
- ↑ a b Sztuka świata. Słownik terminów A-K. T. 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 248, ISBN 978-83-213-4726-4.
- ↑ Tworzywo artysty. Heban.. drewno-egzotyczne.com. [dostęp 2025-11-07].
- ↑ Marcin Lis: Surowiec rzadszy niż diamenty. Polak produkuje z niego ekskluzywne meble. money.pl. [dostęp 2025-11-07].