Hennadij Kernes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hennadij Adolfowycz Kernes
Геннадій Адольфович Кернес
Кернес Геннадий.jpg
Data i miejsce urodzenia 27 czerwca 1959[1]
Charków, USRR, ZSRR
pełniący obowiązki mera Charkowa
Okres od 18 marca 2010
do 24 listopada 2010
Przynależność polityczna Partia Regionów
Poprzednik Mychajło Dobkin
mer Charkowa
Okres od 24 listopada 2010[2]
Przynależność polityczna Partia Regionów
RospisGK.jpg

Hennadij Adolfowycz Kernes, ukr. Геннадій Адольфович Кернес (ur. 27 czerwca 1959 w Charkowie) – ukraiński polityk żydowskiego pochodzenia[3], doktor administracji publicznej[4], mer Charkowa (od 18 marca 2010 roku), wcześniej przez członek rady miasta Charkowa (funkcję tę pełnił przez trzy kadencje) oraz biznesmen; określany jako oligarcha[3].

28 kwietnia 2014 roku, podczas przejażdżki rowerowej, został postrzelony z broni palnej przez niezidentyfikowanego napastnika. Jego stan był oceniany jako ciężki[5]. Po zakończonym pomyślnie leczeniu w klinice w Izraelu, gdzie został przewieziony po zamachu, 17 czerwca 2014 powrócił do Charkowa i po pewnym czasie powrócił do pełnienia obowiązków[6].

Przez długi okres pełnienia funkcji publicznych Hennadij Kernes zachowywał mocno prorosyjski kurs polityczny[7][8][9]; był również zwolennikiem prezydenta Ukrainy Wiktora Janukowycza. Po jego ucieczce do Rosji również Kernes schronił się za wschodnią granicą Ukrainy, jednak szybko powrócił do Charkowa[5]. Po uformowaniu się nowego rządu, Kernes[10] udzielił mu poparcia[9], zachowując stanowisko mera Charkowa. Nie do końca jednak zmienił swoją politykę – dwa miesiące przed zamachem na jego życie był oskarżany przez prozachodnich liderów Ukrainy o promowanie separatyzmu[11]. Służba Bezpieczeństwa Ukrainy wszczęła nawet postępowanie przeciwko niemu, oskarżając go o podsycanie nastroi separatystycznych. Uważa się jednak, że w ostatnich tygodniach przed zamachem złagodził swoje stanowisko, popierając integralność terytorialną Ukrainy[3]. Zdaniem niektórych politologów dzięki postawie cieszącego się autorytetem charkowskich elit Kernesowi w mieście przez niego zarządzanym separatyści nie zdołali zająć budynków instytucji państwowych, w przeciwieństwie do sytuacji, jaka ma miejsce w Doniecku, czy Ługańsku. W połowie marca zwolennicy separatyzmu co prawda opanowali siedzibę rady obwodowej w Charkowie, jednak szybko zostali z niej wyparci przez milicję[5].

Życiorys[edytuj]

Hennadij Kernes[12][13] urodził się w żydowskiej rodzinie: jego ojcem jest Adolf Łazarewicz Kernes (1934–2012), a matką Anna Abramiwna Kernes (ur. 1935). Ma siostrę. W 1976 roku ukończył szkołę średnią nr 76 w Charkowie. Po szkole został zwolniony z wojska ze służby wojskowej na podstawie artykułu 7-B (schizofrenia)[3][14].

Edukację kontynuował na Narodowej Akademii Prawnej Ukrainy im. Jarosława Mądrego (ukr. Национальная юридическая академия Украины им. Ярослава Мудрого), na której studiował prawo oraz na Państwowym Uniwersytecie Ekonomicznym w Charkowie (ukr. Харьковский государственный экономический университет), który ukończył z tytułem magistra administracji publicznej[4].

W tej chwili jest on żonaty z Oksanoy Gaysinskoy, córka byłego zastępcy prokuratora generalnego Ukrainy, byłego prokuratora Kijowa Yuriya Gaysinskogo[15][16].

Przed rozpoczęciem kariery politycznej, Kernes[17] stał na czele zorganizowanej grupy przestępczej operującej w regionie charkowskim. Był karany za kradzież i oszustwo[18].

Przed podjęciem pracy w samorządzie lokalnym zajmował się biznesem, będąc między innymi prezesem zarządu dużej spółki. W 1998 roku został wybrany do rady miasta Charkowa w 23 okręgu wyborczym. W radzie miejskiej założył i przewodniczył opozycyjnej, nieformalnej grupie „Nowy Charków - nowe możliwości”, które przeciwstawiała się ówczesnym władzom. W wyborach samorządowych w 2002 roku otrzymał poparcie ponad 90% wyborców w okręgu[4].

Od 11 kwietnia do 28 maja 2002 roku pełnił funkcję sekretarza rady miejskiej w Charkowie[19][20][21].

W 2004 roku udzielił poparcia dla Pomarańczowej Rewolucji[11].

W 2005 roku wstąpił do Partii Regionów. Rok później prowadził kampanię wyborczą na stanowisko burmistrza dla swojego przyjaciela i współpracownika Mychajło Dobkina, który wygrał wybory. Sam Hennadij Kernes[22] został natomiast sekretarzem rady miasta Charkowa[4]. Funkcję tę pełnił od 26 marca 2006 do 24 listopada 2010 roku.

18 marca 2010 roku Mychajło Dobkin stanął na czele Charkowskiej Obwodowej Administracji Państwowej. W tym samym dniu Hennadij Kernes został mianowany pełniącym obowiązki mera Charkowa. Funkcję tę pełnił do wyborów samorządowych, które odbyły się w październiku tego samego roku. 31 października 2010 roku został wybrany merem Charkowa[4]. W wyborach otrzymując 30,09% głosów (głos nań oddało 130 352 wyborców) wyprzedził najbliższego rywala, kandydata opozycji Arsena Awakowa, na którego głosowało 29,46% wyborców (127 608 głosów). 24 listopada 2010 został zaprzysiężony i zaczął pełnić obowiązki związane z piastowanym urzędem. Jako mer Charkowa dał się poznać z bardzo szerokich reform, z wkładu w rozwój miasta oraz działalności charytatywnej[11].

28 sierpnia 2013 obronił pracę doktorską na temat: „Mechanizmy oddziaływania elit samorządowych na administrację publiczną Ukrainy” (ukr. Механизмы влияния региональной элиты на государственное управление Украины)[4].

22 lutego 2014 w Charkowie odbył się wiec prorosyjkiej organizacji „Front Ukraiński”. Zgromadzeni zadeklarowali wzięcie odpowiedzialności za ochronę porządku konstytucyjnego na terytorium południowo-wschodniej Ukrainy. Twierdzili, iż wydarzenia w Kijowie doprowadziły do paraliżu władzy centralnej i destabilizacji państwa. Organizatorzy wiecu opowiadali się za wprowadzeniem federacji z pół autonomicznymi regionami na Ukrainie. Głównymi przedstawicielami tej propozycji byli gubernator obwodu charkowskiego Mychajło Dobkin oraz mer Charkowa - Hennadij Kernes[23][24]. W wyniku tego Służba Bezpieczeństwa Ukrainy wszczęła postępowanie przeciwko tym politykom, oskarżając ich o podsycanie nastroi separatystycznych.

28 kwietnia 2014 roku w czasie jazdy rowerem w północnej części Charkowa został postrzelony z broni palnej przez niezidentyfikowanego strzelca, który strzelał od tyłu (strzał padł z pobliskiego lasu)[5][11]. Około 11:30 czasu lokalnego został przetransportowany do szpitala w Charkowie. Po trwającej dwie godziny operacji lekarz opiekujący się Kernesem powiedział, iż jego stan jest poważny, co ma bezpośredni związek z tym, iż ma uszkodzoną przeponę; uszkodzeniu uległy również organy wewnętrzne – kula przebiła płuco i wątrobę[11].

29 kwietnia 2014 roku zastępca mera Charkowa ds. Zdrowia i Opieki Społecznej Swietłana Gorbunowa-Ruban potwierdziła informację o przewiezieniu Kernesa do Izraela, co związane jest z dużym doświadczeniem izraelskich lekarzy w leczeniu ciężkich ran postrzałowych[25].

Życie osobiste[edytuj]

Ma troje dzieci. Jest zwolennikiem zdrowego stylu życia. Czynnie uprawia sport (jego pasją są biegi przełajowe)[4][11].

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Кернес Геннадій Адольфович (ukr.). city.kharkov.ua. [dostęp 2014-04-29].
  2. Кернес склав присягу мера Харкова (ukr.). grominfo.eu, 24 listopada 2010. [dostęp 2014-04-28].
  3. a b c d Ukraine crisis deepens as Jewish mayor shot (ang.). jewishnews.co.uk, 28 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-29].
  4. a b c d e f g Геннадий Кернес: Биография (ros.). kernes.com.ua. [dostęp 2014-04-28].
  5. a b c d MSW Ukrainy o zamachu na Kernesa: To mogli być separatyści. interia.pl, 28 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-28].
  6. Kernes returns to Kharkiv
  7. Prorosyjski burmistrz Charkowa ciężko ranny w zamachu. euronews.com, 28 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-29].
  8. Mer Charkowa postrzelony w plecy. Ukraińscy lekarze walczą o jego życie (wideo). gp24.pl, 28 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-29].
  9. a b W Charkowie demonstranci opanowali siedzibę gubernatora. polskieradio.pl, 24 lutego 2014. [dostęp 2014-04-29].
  10. Геннадий Кернес, www.facebook.com [dostęp 2017-05-18] (pol.).
  11. a b c d e f Mayor of Kharkov, Ukraine shot in back, hospitalized - press service (ang.). rt.com, 28 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-29].
  12. Gennady Kernes, vk.com [dostęp 2017-05-18].
  13. Кернес Геннадий Адольфович - мэр Харькова - биография - Городской Дозор, dozor.kharkov.ua [dostęp 2017-05-18].
  14. У Геннадия Кернеса умер отец (ros.). kh.vgorode.ua, 10 czerwca 2010. [dostęp 2014-04-29].
  15. ТОП-20 самых влиятельных женщин Харькова (ФОТО) | Восточный Дозор, kharkov.dozor.ua [dostęp 2017-07-03] (ros.).
  16. ФОТОФАКТ. Жена Кернеса похвасталась спортивной фигурой, www.segodnya.ua [dostęp 2017-07-03] (ros.).
  17. Геннадий Кернес (@gepard59) • Zdjęcia i filmy na Instagramie, www.instagram.com [dostęp 2017-05-18] (pol.).
  18. Sergiy Bobok: In Ukraine’s second city, protesters at risk (ang.). dawn.com, 11 lutego 2012. [dostęp 2014-04-29].
  19. Кернес Геннадий, „ЛІГА.Досье” [dostęp 2017-05-18].
  20. Кернес Геннадий Адольфович - мэр Харькова - биография - Городской Дозор, dozor.kharkov.ua [dostęp 2017-05-18].
  21. Геннадий Адольфович Кернес - Биография. Официальный сайт Харьковского городского совета, городского головы, исполнительного комитета, http://www.city.kharkov.ua/ [dostęp 2017-05-18] (ang.).
  22. Кернес Геннадий Адольфович, РОССИЯ - Деловой квартал, www.dk.ru [dostęp 2017-05-18] (ros.).
  23. Геннадий Кернес (@GennadyKernes) | Twitter, twitter.com [dostęp 2017-05-18] (pol.).
  24. Кернес Геннадий Адольфович, „Kharkov.News”, 12 grudnia 2016 [dostęp 2017-05-18] (ros.).
  25. Геннадий Кернес находится в тяжелом состоянии, но продолжает бороться за жизнь, kernes.com.ua [dostęp 2017-05-18].