Henryk Muszczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Muszczyński
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1935
Ostrów Wielkopolski
Data i miejsce śmierci 19 maja 2009
Leszno
Zawód, zajęcie pilot
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Brązowy Krzyż Zasługi

Henryk Muszczyński (ur. 14 stycznia 1935 w Ostrowie Wielkopolskim, zm. 19 maja 2009 w Lesznie[1]) – polski pilot szybowcowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Antoniego i Elżbiety Nowackiej. Maturę uzyskał w 1954 r. w Liceum Męskim w Ostrowie Wlkp., następnie rozpoczął studia na Wydziale Budownictwa Politechniki Wrocławskiej, które ukończył w 1959 r[2].

Od 1960 r. pracował w wielu przedsiębiorstwach branży budowlanej: Kaliskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Przemysłowego, Ostrowskie Zakłady Betoniarskie, Wydział Architektury i Budownictwa Urzędu Miejskiego w Ostrowie, Przedsiębiorstwo Budownictwa Rolniczego w Ostrowie, Przedsiębiorstwo Budownictwa Rolniczego w Szczypiornie. Od 1976 r. pracował w Wojewódzkim Zarządzie Inwestycji Rolniczych w Lesznie i w Wojewódzkiej Spółdzielni Budownictwa Wiejskiego w Lipnie[2].

Od 1985 r. poświęcił się pracy sportowej w szybownictwie[2].

Działalność sportowa[edytuj | edytuj kod]

W okresie liceum uprawiał koszykówkę, trenując i grając w KKS Ostrovia i GKS Venetia. W latach 1952-1953 był prezesem Venetii[2]. Od 1952 r. rozpoczął w Aeroklubie Ostrowskim karierę lotniczą, którą kontynuował w Aeroklubie Leszczyńskim. Przez całą karierę szybownika wywalczył 18 medali w Mistrzostwach Polski, a ostatni (złoty) zdobył w 2006 r. zajmując pierwsze miejsce w Mistrzostwach Polski klasy standard.

Jako pierwszy polski pilot pokonał szybowcem odległość 1000 km, przelatując 14 maja 1980 r. w locie docelowo-powrotnym dystans 1050 km[3]. Za ten wyczyn wyróżniony został „Złotą Odznaką Szybowcową” FAI z trzema diamentami i liczbą 1000 (odznaka z numerem 28)[4].

W latach 70. ustanowił cztery szybowcowe rekordy kraju. Jako reprezentant Polski brał udział w Mistrzostwach Świata i Europy. W rozgrywanych w Finlandii w 1976 r. Mistrzostwach Świata, Henryk Muszczyński wywalczył brązowy medal w klasie Open latając na polskim szybowcu SZD-42 Jantar 2[5]. W latach 1983-1992 pełnił funkcję trenera kadry polskich szybowników.

Został zwycięzcą Szybowcowego Pucharu Polski w latach 2004, 2005 i 2006. Do końca 2005 roku zdobył 5 złotych, 5 srebrnych i 6 brązowych medali Szybowcowych Mistrzostw Polski, plasując się w klasyfikacji wszechczasów na drugim miejscu za Januszem Centką[4].

W 2008 r. wygrał w wieku 73 lat Krajowe Zawody Szybowcowe w Ostrowie Wielkopolskim. Były to jego ostatnie zawody. Tu też po raz pierwszy przyznano Puchar im. Henryka Muszczyńskiego na KZS 2009 za najszybszy przelot[6].

Za swą działalność otrzymał odznaczania państwowe: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski i Brązowy Krzyż Zasługi a także medal Za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego. Został również wyróżniony najwyższym polskim odznaczeniem szybowcowym – Medalem Tańskiego.

Został pochowany 23 maja 2009 na cmentarzu przy ulicy Osieckiej w Lesznie[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. INTERIA.PL/PAP, Legendarny pilot nie żyje, sport.interia.pl, 21 maja 2009 [dostęp 2014-12-25] (pol.).
  2. a b c d Henryk Muszczyński, http://wlkp24.info [dostęp 2019-01-22] (pol.).
  3. Odznaki FAI, http://www.szybowce.com [dostęp 2019-01-22] (pol.).
  4. a b Odszedł Henryk MUSZCZYŃSKI, https://dlapilota.pl [dostęp 2019-01-22] (pol.).
  5. Räyskälä, Finlandia 1976, 15 SZYBOWCOWE MISTRZOSTWA ŚWIATA, http://medalenaskrzydlach.pl [dostęp 2019-01-22] (pol.).
  6. a b Nie żyje MUSZCZYŃSKI Henryk, aeroklubpolski.pl [dostęp 2010-12-19] [zarchiwizowane z adresu 2011-11-02] (pol.). (arch.)