Międzynarodowa Federacja Lotnicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy Międzynarodowej Federacji Lotniczej. Zobacz też: inne znaczenia skrótu FAI.
Dyplom FAI potwierdzający odbycie rekordowego lotu przez Stanisława Ratusińskiego.

Międzynarodowa Federacja Lotnicza (FAI - Fédération Aéronautique Internationale) – międzynarodowa federacja zrzeszająca aerokluby narodowe, założona w 1905 roku w Paryżu. Siedzibą organizacji jest Lozanna.

FAI zajmuje się między innymi ustanawianiem ogólnoświatowych norm w sportach lotniczych. Nominuje międzynarodowych sędziów, kataloguje rekordy lotnicze, przyznaje nagrody zasłużonym, organizuje Światowe Igrzyska Lotnicze (World Air Games) oraz sprawuje opiekę nad innymi światowymi i kontynentalnymi zawodami i wydarzeniami lotniczymi. Aeroklub Polski od 1920 roku jest członkiem Międzynarodowej Federacji Lotniczej.

16 października 2014 roku odbyła się coroczna ceremonia otwarcia 108 Konferencji Generalnej FAI, która miała miejsce w tajlandzkiej miejscowości Pattaya. Na tej uroczystości wręczano przyznane wyróżnienia i dyplomy i po raz pierwszy w historii FAI pokazano transmisję video na żywo z tej uroczystości, na stronie internetowej FAI, za pośrednictwem kanału YouTube[1].



Prezydenci FAI[edytuj | edytuj kod]

Roland Bonaparte
Henri de la Vaulx
  • 1905-1925 – Roland Bonaparte (Francja)
  • 1925-1930 – Henri de la Vaulx (Francja)
  • 1930-1941 – Georges Valentin Bibesco (Rumunia)
  • 1942-1946 – Godfrey L. Cabot (USA)
  • 1946-1948 – Brabazon of Tara (Wielka Brytania)
  • 1948-1950 – William R. Enyart (USA)
  • 1950-1952 – A. de la Grange (Francja)
  • 1952-1954 – Cornelio Kolff (Holandia)
  • 1954-1956 – K.J.G. Bartlett (Wielka Brytania)
  • 1956-1958 – Charles Sillevaerts (Belgia)
  • 1958-1960 – Jacqueline Cochran (USA)
  • 1960-1962 – Jacques Allez (Francja)
  • 1962-1964 – dr W. Muri (Szwajcaria)
  • 1964-1966 – Mauricio Obregon (Kolumbia)
  • 1966-1967 – Vladimir K. Kokkinaki (ZSRR)
  • 1967-1969 – Hofrat Josef Gaisbacher (Austria)
  • 1969-1970 – E. Wegelius (Finlandia)
  • 1970-1972 – Fred Forrer (Szwajcaria)
  • 1972-1974 – André Olivier Dumas (Kanada)
  • 1974-1976 – Bernard Duperier (Francja)
  • 1976-1978 – Adolph ("Pirat") Gehriger (Szwajcaria)
  • 1978-1980 – Desmond Percy Kelly (Australia)
  • 1980-1982 – Antoine de Ligne (Belgia)
  • 1982-1984 – Amos Ishai (Izrael)
  • 1984-1986 – Cenek Kepak (Czechosłowacja)
  • 1986-1988 – Georges Alfred "Peter" Lloyd (Australia)
  • 1988-1990 – Clifton F. von Kann (USA)
  • 1990-1992 – Olavi A. Rautio (Finlandia)
  • 1992-1994 – dr Hanspeter Hirzel (Szwajcaria)
  • 1994-2000 – Eilif J. Ness (Norwegia)
  • 2000-2004 – Wolfgang Weinreich (Niemcy)
  • 2004-2010 – Pierre Portmann (Szwajcaria)
  • 2010-2016 – dr John Grubbstrom (Szwecja)
  • 2016–2018 – Frits Brink (Holandia)
  • 2018 – Robert Henderson (Nowa Zelandia)

Sekretarze generalni FAI[edytuj | edytuj kod]

Medale i dyplomy FAI[edytuj | edytuj kod]

Za wybitne rekordy i szczególne osiągnięcia FAI przyznaje pilotom i działaczom lotniczym wyróżnienia w postaci medali i dyplomów[2].

Najbardziej znane to[3]:

  • Złoty Medal FAI – za wybitne osiągnięcia w lotnictwie i kosmonautyce (nadawane oddzielnie), ustanowiony w 1924 r. (lotniczy) i w 1963 r. (kosmiczny),
  • Srebrny Medal FAI – za wyjątkowe przywództwo i wpływ, które przysłużyły się całej międzynarodowej społeczności sportów lotniczych, ustanowiony w 2006 r.,
  • Brązowy Medal FAI – za wybitne zasługi w pracy FAI, ustanowiony w 1962 r.,
  • Medal de la Vaulx – za rekordy świata ustanowione w poprzedzającym roku, ustanowiony w 1933 r.,
  • Medal Louisa Bleriota – za rekordy międzynarodowe na samolotach lekkich, ustanowiony w 1936 r.,
  • Medal Sportu Lotniczego FAI – za wybitne zasługi związane ze sportami lotniczymi, ustanowiony w 1991 r.,
  • Medal Lilienthala – za wybitne osiągnięcia w szybownictwie, ustanowiony w 1938 r.,
  • Medal Pelagii Majewskiej – za wybitne osiągnięcia w szybownictwie (przyznawany kobietom), ustanowiony w 1989 r.,
  • Medal Sabihy Gökçen – za dokonanie najbardziej wybitnych osiągnięć w dowolnym sporcie lotniczym w poprzedzającym roku (przyznawany kobietom), ustanowiony w 2002 r.,
  • Dyplom im. P. Tissandiera – za wybitny wkład w dziedzinie lotnictwa, ustanowiony w 1952 r.,
  • Dyplom Montgolfiera – za przyczynianie się do rozwoju sportu baloniarskiego,
  • Dyplom za wybitną fachowość lotniczą – za wybitny pokaz zalet lotniczych w czasie suborbitalnego lotu w ciągu poprzedzających dwóch lat, który zaowocował uratowaniem życia innych osób lub był wykonywany z myślą o tym, ustanowiony w 1985 r.,
  • Dyplom byłych prezydentów – za zasług dla FAI, przyznawany byłym Prezydentom FAI, ustanowiony w 1973 r.,
  • Grupowy Dyplom Honoru FAI (Dyplom Honorowy dla Zespołów) - za przysłużenie się rozwojowi lotnictwa lub kosmonautyki w ciągu poprzedzającego roku lub lat przyznany grupie (biura projektowe, instytuty badawcze, wydawnictwa lotnicze, etc.), ustanowiony w 1965 r.

Polacy w FAI[edytuj | edytuj kod]

  • Julian Bojanowski, wiceprzewodniczący Międzynarodowej Komisji Szybowcowej w latach 1958-1970.
  • Ryszard Witkowski, członek Komisji Wiropłatowej CIG (Commission Internationale de Giraviation) FAI w latach 1971 do 1992. W 2017 roku został uhonorowany Złotym Medalem Wiropłatowym FAI za wieloletnią współpracę oraz rozwój i popularyzację sportu śmigłowcowego.
  • Marcin Szamborski członek Komisji Wiropłatowej w 2016 roku został wybrany drugim Wiceprezydentem Komisji Wiropłatowej CIG[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. /b.w./: Wręczono nagrody FAI za 2014 rok. lotniczapolska.pl, 2014-10-20.
  2. Jerzy Domański: 1000 słów o samolocie i lotnictwie. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1974, s. 229. (pol.)
  3. Statut FAI (pol.). [dostęp 2018-06-02].
  4. Polak drugim Wiceprezydentem FAI CIG. aeroklub-polski.pl, 2016-03-12.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]