Herbaciarnia na Kehlsteinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kehlsteinhaus
Kehlsteinhaus
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy  Bawaria
Miejscowość Berchtesgaden
Typ budynku Herbaciarnia
Architekt Roderich Fick
Inwestor Adolf-Hitler-Spende der deutschen Wirtschaft
Rozpoczęcie budowy 1937
Ukończenie budowy 1938
Pierwszy właściciel Adolf Hitler
Położenie na mapie Bawarii
Mapa lokalizacyjna Bawarii
Kehlsteinhaus
Kehlsteinhaus
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Kehlsteinhaus
Kehlsteinhaus
Ziemia 47°36′40″N 13°02′30″E/47,611111 13,041667
Strona internetowa

Herbaciarnia na Kehlsteinie (niem. Kehlsteinhaus, ang. Eagle’s Nest – Orle Gniazdo) – prezent urodzinowy NSDAP na 50. urodziny Adolfa Hitlera.

Obiekt został wybudowany jako jedno z założeń kompleksu rezydencji Hitlera, Bormanna, Göringa i ich zaplecza, wznoszonych od 1933 do końca II wojny światowej ze środków tzw. Fundacji Hitlera w rejonie Berchtesgaden.

Miejsce budowy – zachodni skraj grzbietu Kehlstein górującego w prawo nad Berghofem i willowo–schroniskowy styl budynku, wybrał osobiście Bormann. Do obiektu prowadzi specjalnie w tym celu wybudowana, kręta, wąska asfaltowa szosa Kehlsteinstrasse o długości 6,5 kilometra zakończona parkingiem na wysokości 1710 metrów n.p.m. Z parkingu, po przejściu 126 metrów skalnej sztolni, dochodzi się do wykończonej w mosiądzach windy, którą po pokonaniu 124 metrów dojeżdża się na wysokość 1834 metrów n.p.m. bezpośrednio do willi. Cała inwestycja trwała 13 miesięcy i pochłonęła 30 milionów reichsmarek.

Hitler był w herbaciarni nie więcej niż 10 razy, w większości przy okazji wizyt zagranicznych gości, jakie przyjmował w Berghofie. Każdorazowy pobyt nie przekraczał 30 minut, co Hitler tłumaczył złym samopoczuciem na tej wysokości.

W czasie wojny obiekt nie uległ żadnym zniszczeniom i został zdobyty bez jednego wystrzału. Co do zdobywców źródła nie są jednomyślne i wskazują na żołnierzy amerykańskich z dwóch różnych jednostek:

Po wojnie do roku 1960, obiekt był używany przez aliantów zachodnich jako placówka telekomunikacyjna, a po tej dacie zwrócony władzom Bawarii. Aktualnie wykorzystywany jest jako restauracja i historyczne centrum informacyjne.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]