Flaga Francji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Flaga Francji
Le drapeau de tricolore[1][2]
Flaga Francji
Informacje
W użyciu

Flaga narodowa Flaga narodowa

Proporcje

2:3[2][3]

Wprowadzona

15 lutego 1794[3]

Warianty
Bandera narodowa, pasy w proporcjach 30:33:37
Bandera narodowa, pasy w proporcjach 30:33:37
W użyciu

Bandera narodowa Bandera narodowa

Proporcje

2:3

Flaga Francji – jeden z symboli państwowych Republiki Francuskiej, często nazywana Tricolore[3][4] (pol. Trójkolorowa) lub Le drapeau tricolore (pol. flaga trójkolorowa)[1][2]. Flaga jest również symbolem wszystkich francuskich terytoriów zależnych[1].

Wygląd i symbolika[edytuj | edytuj kod]

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Flaga Republiki Francuskiej jest prostokątem o proporcjach 2:3, podzielonym na trzy równe, pionowe pasy: niebieski, biały i czerwony[1][2][3][4].

Symbolika[edytuj | edytuj kod]

Flaga, podobnie jak większość wczesnych flag państwowych, nie ma oficjalnej symboliki. Kolor biały najprawdopodobniej nawiązuje do wcześniejszej białej flagi królewskiej Burbonów, a kolory czerwony i niebieski to tradycyjne kolory Paryża[2][3]. Barwy te są oficjalnie wiązane z ideałami rewolucji francuskiej: wolnością, równością i braterstwem[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Podczas ancien régime'u Francja używała wielu flag, bazowanych na herbie, czyli niebieskiej tarczy z trzema złotymi fleur-de-lis[2]. Gdy rządzącą dynastią stała się dynastia Burbonów dawne symbole zaczęto łączyć z kolorem białym[2].

Po rewolucji francuskiej flaga uległa jednak radykalnym zmianom, odzwierciedlającym zmiany zachodzące w społeczeństwie, polityce i gospodarce francuskiej[2][3]. W 1790 roku, jako bandera wojenna, została przyjęta trzykolorowa, czerwono-biało-niebieska flaga, zainspirowana flagą Holandii oraz łącząca tradycyjne barwy Paryża i biel Burbonów[2]. Cztery lata później podobna flaga, z nieco zmienionym układem pasów, niebiesko-biało-czerwona, została przyjęta jako flaga państwowa[2]. Uznano ją za symbol reprezentujący wszystkie z zasad wyznawanych przez rewolucję – wolność, równość, braterstwo, demokrację, sekularyzm i modernizację[2]. Kolory niebieski, biały i czerwony przyjęły za swój symbol również kolonie francuskie i niektóre zainspirowane państwa, m.in. Kostaryka[2][5].

Po zwycięstwach Napoleona I pod Tricolore, Restauracja Burbonów doprowadziła do zmiany wszystkich symboli państwowych[2]. Flagą państwową ponownie stała się biała flaga, jednak rewolucja z 1830 roku, która posadziła na tronie Ludwika Filipa I, przywróciła flagę trzykolorową[2]. W roku 1848 kolory flagi zostały zamienione miejscami (pasy niebiesko-czerwono-białe), jednak od 5 marca tego samego roku Tricolore stała się oficjalnie flagą państwową Francji i wszystkich terytoriów pod jej kontrolą[2]. W 2020 roku zmieniono lekko odcień niebieskiego użyty we fladze[6][7][8][9].

Historyczne wersje flagi[a][edytuj | edytuj kod]

Flaga Francji na Panteonie w Paryżu

Konstrukcja i wymiary[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Grafiki są jedynie poglądowe

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Flag of France, Central Intelligence Agency [dostęp 2022-09-29] (ang.).
  2. a b c d e f g h i j k l m n o flag of France, [w:] Encyclopædia Britannica [online] [dostęp 2022-09-29] (ang.).
  3. a b c d e f g Complete flags of the world. Roger Bullen, Debra Clapson, Wim Jenkins, Simon Mumford (red.). London New York: DK Pub, 2008, s. [1]. ISBN 978-0-7566-4115-3. (ang.).
  4. a b Beata Dżon: Trzy kolory. przeglad-tygodnik.pl, 2008. [dostęp 2014-05-02]. (pol.).
  5. flag of Costa Rica, [w:] Encyclopædia Britannica [online] [dostęp 2022-10-14] (ang.).
  6. INFO EUROPE 1 : Emmanuel Macron a changé la couleur du drapeau français, Europe 1 [dostęp 2022-10-09] (fr.).
  7. Jake Epstein, France changed the color of its flag — and no one noticed for over a year, Insider [dostęp 2022-10-09] (ang.).
  8. Sacré bleu: French flag changes colour – but no one notices, the Guardian, 15 listopada 2021 [dostęp 2022-10-09] (ang.).
  9. Emmanuel Macron a changé la couleur du drapeau français, CNEWS [dostęp 2022-10-09] (fr.).