Hildeprand (książę Spoleto)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hildeprand
książę Spoleto
Okres panowania od 774
do 789

Hildeprandksiążę Spoleto w latach 774–789.

Gdy Teodyk zmarł lub został usunięty po zdobyciu Pawi w 774, Longobardowie z księstwa Spoleto wybrali Hildepranda na swego księcia i szybko odesłali go do Franków. Hildeprand uciekł do Rzymu przed zastępami Franków i złożył hołd papieżowi Hadrianowi I[1]. Jednak po kilku latach spór między Karolem Wielkim a Hadrianem o to, kto jest właściwym suwerenem dla Spoleto został rozwiązany na korzyść Franków. W styczniu 776 Hildeprandus gloriosus et summus dux ducatus Spoletani złożył dar dla opactwa Farfa, datując je według lat rządów Karola. Ta forma tytułu była stosowana w dokumentach z 777 i dzięki językowej stylistyce niejawnie wykluczała zależność wasalną od papiestwa[2].

W 775 Hadrian twierdził, że Hildeprand zawiązał spisek z Hrodgaudem z Friuli i Arechisem II z Benewentu, lecz nie było na to dowodów. Odtąd Hildeprand stał się zagorzałym przeciwnikiem papiestwa[3].

W 779 Hildeprand udał się do Virciniacum, prawdopodobnie w pobliżu Compiègne, by dać wyraz zależności lennej wobec Karola Wielkiego. Przyniósł ze sobą dary i odszedł z obietnicą królewskiej ochrony jego interesów przed papieżem[4].

W 788 Hildeprand połączył frankijskie i longobardzkie oddziały w walce z bizantyńskim najazdem. Zmarł w następnym roku i został zastąpiony przez królewskiego kandydata, Franka o imieniu Winiges[5].

Przypisy

  1. Hodgkin 1899 ↓, s. 29.
  2. Hodgkin 1899 ↓, s. 30–31.
  3. Hodgkin 1899 ↓, s. 36.
  4. Hodgkin 1899 ↓, s. 30–31, 50–51.
  5. Hodgkin 1899 ↓, s. 51.

Bibliografia[edytuj]

  • Thomas Hodgkin: Italy and her Invaders 774–814. T. VIII: Book IX. The Frankish Empire. Oxford: Clarendon Press, 1899.
Poprzednik
Teodyk
Książę Spoleto
774–789
Następca
Winiges