Hiperproteinemia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hiperproteinemia – stan zwiększonego stężenia białka całkowitego w osoczu krwi, czyli stężenie ponad 80 g/l. Praktycznie nie spotyka się hiperproteinemii związanej ze zwiększoną syntezą albumin, tylko ze zwiększoną syntezą immunoglobulin - hipergammaglobulinemię.

Hipergammaglobulinemia[edytuj | edytuj kod]

Hipergammaglobulinemia
hipergammaglobulinemia
ICD-10 D89.0
Hipergammaglobulinemia poliklonalna
ICD-10 D89.2
Hipergammaglobulinemia, nie sklasyfikowana

Wyróżnia się 2 typy hipergammaglobulinemii.

Hipergammaglobulinemia monoklonalna[edytuj | edytuj kod]

Gdy następuje wzrost syntezy tylko jednej klasy immunoglobulin. Występuje w stanach chorobowych:

Hipergammaglobulinemia poliklonalna[edytuj | edytuj kod]

Gdy następuje wzrost syntezy wielu klas immunoglobulin. Występuje w stanach chorobowych:

Hiperproteinemia może wystąpić także wskutek odwodnienia organizmu.

Stanem przeciwnym do hiperproteinemii jest hipoproteinemia (niedobiałczenie krwi) – zbyt niski poziom białek we krwi[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. hipoproteinemia. W: Encyklopedia [on-line]. PWN. [dostęp 2015-02-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.