Hot Bird 1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hot Bird 1
Inne nazwy Eutelsat-2 F6X
Indeks COSPAR 1995-016B
Zaangażowani Francja Eutelsat
Model satelity Spacebus-2000
Rakieta nośna Ariane 44P
Miejsce startu Gujańskie Centrum Kosmiczne, Gujana Francuska
Orbita (docelowa, początkowa)
Czas trwania
Początek misji 28 marca 1995 (23:14:19 UTC)
Koniec misji kwiecień 2007
Wymiary
Masa całkowita 1780 kg

Hot Bird 1 – pierwszy satelita telekomunikacyjny z serii Hot Bird wyniesiony na orbitę 28 marca 1995, należący do konsorcjum Eutelsat. Pierwotnie nazywał się Eutelsat-2 F6X, był szóstym z kolei i ostatnim satelitą z serii Eutelsat-2.

Satelita został zbudowany przez konsorcjum Aérospatiale w oparciu o model Spacebus-2000. Posiadał 16 (oraz 8 zapasowych) transponderów pracujących w paśmie Ku o mocy 70 W. Wyposażony był w dwa rozkładane panele ogniw słonecznych, których rozpiętość na orbicie wynosiła 22,4 m, mogły one dostarczyć 3,5 kW mocy.

Hot Bird 1 pracował na orbicie geostacjonarnej (nad równikiem) na 13. stopniu długości geograficznej wschodniej. Nadawał programy telewizyjne i radiowe (w tym wiele polskich) zarówno analogowe, jak i cyfrowe. Obejmował swym zasięgiem Europę i basen Morza Śródziemnego.

W kwietniu 2006 jego obowiązki zaczął przejmować Hot Bird 7A[1]. Na początku kwietnia 2007 Hot Bird 1 został umieszczony na tzw. orbicie cmentarnej i wyłączony[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Sulisz: TVN i Cyfra już z Hot Birda 7A (pol.). SAT Kurier, 2006-04-20. [dostęp 2012-11-07].
  2. Janusz Sulisz: Hot Bird 1 na cmentarzu (pol.). SAT Kurier, 2007-04-03. [dostęp 2012-11-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]