Hu Hanmin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Hu.
Hu Hanmin
Hu Hanmin
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone 胡汉民
Pismo tradycyjne 胡漢民
Hanyu pinyin Hú Hànmín
Wade-Giles Hu Han-min

Hu Hanmin (ur. 3 grudnia 1879 w Panyu w prowincji Guangdong, zm. 12 maja 1936 w Kantonie) – chiński polityk, jeden z najważniejszych przywódców wczesnego Kuomintangu.

Był jednym z czołowych działaczy Ligi Związkowej. Uczestniczył w antymonarchistycznej rewolucji Xinhai w 1911 roku i tzw. drugiej rewolucji przeciwko Yuan Shikaiowi dwa lata później.

Od 1917 roku działał w kantońskim rządzie Sun Jat-sena i należał do grona jego najbliższych współpracowników. Po śmierci Suna w 1925 był czołowym przedstawicielem prawicowego skrzydła Kuomintangu. W 1927 roku stanął na czele partii. Sprzeciwiał się dyktatorskim zapędom Czang Kaj-szeka, za co został na początku 1931 roku z jego polecenia usunięty ze stanowiska przewodniczącego KMT i aresztowany. Wypuszczony po kilku tygodniach, zorganizował w maju 1931 frondę przeciwko Czangowi i powołał nowy rząd w Kantonie. Po incydencie mukdeńskim doszło do porozumienia między Czangiem a członkiem kantońskiego rządu Wang Jingweiem, co zakończyło bunt i doprowadziło do odsunięcia Hu. Ostatecznie w 1935 roku doszło do pojednania pomiędzy Hu i Czangiem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]