37. sezon I ligi polskiej w hokeju na lodzie rozegrany został na przełomie 1991 i 1992 roku. Był to 56 sezon rozgrywek o Mistrzostwo Polski w hokeju na lodzie. Mistrzem Polski został zespół Unii Oświęcim. Był to pierwszy tytuł mistrzowski w historii klubu.
W sezonie zasadniczym uczestniczyło 10 drużyn, które według planu miały rozegrać ze sobą po dwa mecze. Potem zespoły zostały podzielono na dwie grupy: Mistrzowską (6 drużyn) i Spadkową (4 drużyny). W grupie Mistrzowskiej zespoły grały ze sobą po dwa mecze, a w grupie Spadkowej po dwa mecze. W fazie play-off drużyny grały między sobą do dwóch zwycięstw w każdej parze.
Drużyna Zagłębia Sosnowiec wycofała się z rozgrywek po zakończeniu sezonu zasadniczego[1]. W tej sprawie podjął decyzję Wydział Gier i Dyscypliny PZHL, który postanowił, że wszystkie mecze rozegrane przez Zagłębie Sosnowiec w obu rundach sezonu zasadniczego zostały zweryfikowane jako walkowery na korzyść rywali, którym przyznano po 2 pkt. i bilans bramkowy 5:0, zaś wobec Grupy Spadkowej drużyn z miejsc 7-10 (w której miało grać Zagłębie) utrzymano zaplanowany terminarz, zaś każdorazowo w kolejce rywal drużyny z Sosnowca miał pauzować; zdecydowano również, że w sezonie 1991/1992 nie będzie degradacji, a w miejsce Zagłębia Sosnowiec do sezonu 1992/1993 przystąpi zwycięzca rywalizacji w II lidze edycji 1991/1992[2].
Bramkarze: Wojciech Baca, Paweł Kuszaj, Wiesław Kozik.
Obrońcy: Jacek Kuberski, Marek Cholewa, Jakub Batkiewicz, Siergiej Aleksiejew, Sławomir Czerwik, Tomasz Zajączkowski, Zygmunt Osoba (kapitan).
Napastnicy: Michał Szostak, Andrzej Kotoński, Jerzy Kotyla, Piotr Sadłocha, Waldemar Klisiak, Sławomir Wieloch, Dariusz Płatek, Grzegorz Porzycki, Robert Żymankowski, Artur Malicki, Mariusz Przewoźny, Mariusz Pilarski, Sławomir Zeman, Tomasz Gryzowski.