Ignacy Krasicki (poseł)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ignacy Krasicki
Ilustracja
Ignacy Krasicki (obraz ks. Romana Isajczyka)
Data i miejsce urodzenia 29 sierpnia 1839
Bachórzec
Data i miejsce śmierci 21 grudnia 1924
Bachórzec
Poseł na Sejm Krajowy Galicji
Okres od 1899
do 1901

Ignacy Krasicki z Siecina herbu Rogala (ur. 29 sierpnia 1839 w Bachórzcu, zm. 21 grudnia 1924 tamże) – polski ziemianin, działacz społeczny, poseł na Sejm Krajowy Galicji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był wnukiem gen. Franciszka Ksawerego Krasickiego (1774-1844) i Julii Teresy Wandalin-Mniszech (1777-1845) oraz synem Edmunda Krasickiego (1808-1894) i Anieli z domu Brzostowskiej herbu Strzemię (1816-1903). Jego rodzeństwem byli Michał (1836-1917), Maria (1837-1855), Stanisław (1842-1887).

Został dziedzicem rodzinnego majątku w Bachórzcu[1]. Posiadał także majątek Ruska Wieś[1]. Po ojcu objął zamek w Lesku, który w 1903 przejął jego syn August[2].

8 listopada 1899 objął mandat posła Sejmu Krajowego Galicji VII kadencji (1895-1901) w okręgu Lisko po śmierci Józefa Wiktora. Był kolatorem kościołów i cerkwi unickich[1]. Ufundował ochronki dla dzieci w Lesku i w Bachórzcu, prowadzone przez siostry zakonne[1]. Dział w radzie szkolnej. kółku rolniczym i kasie Raiffeisena[1].

Jego żoną w 1872 została Elżbieta Zamoyska herbu herbu Jelita (1846-1916). Ich dziećmi byli: August (1873-1946), Franciszek (1874-1950), Zofia (1878-1965), Róża (1881-1956), Anna (1885-1906), Jan (1888-1892).

Był autorem publikacji pt. Kronika zamku leskiego[3]. Określony został jako senior szlachty ziemi sanockiej i przemyskiej[1].

Zmarł 21 grudnia 1924 w Bachórzcu[1]. Pogrzeb odbył się 23 grudnia 1924[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]