Igor Glebow (naukowiec)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Igor Aleksiejewicz Glebow
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 21 stycznia 1914
Leningrad
Data i miejsce śmierci 11 stycznia 2002
Petersburg
doktor nauk technicznych
Specjalność: inżynieria mechaniczna
Alma Mater Leningradzki Instytut Przemysłowy
Praca zawodowa
Instytut Instytut Instrumentacji Lotniczej w Leningradzie
Okres zatrudn. 1946–1951
Katedra Katedra Energetyki Leningradzkiego Technologicznego Instytutu Przemysłu Spożywczego
Okres zatrudn. 1951–1961
Odznaczenia
Order „Za Zasługi dla Ojczyzny” IV klasy Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Order Aleksandra Newskiego (Związek Radziecki) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Przyjaźni Narodów Order Czerwonej Gwiazdy
Złota Gwiazda Bohatera Pracy Socjalistycznej Nagroda Państwowa ZSRR Państwowa Nagroda Federacji Rosyjskiej w dziedzinie nauki i techniki Nagroda Rządu Federacji Rosyjskiej w dziedzinie nauki i techniki Zasłużony pracownik nauki i techniki RFSRR

Igor Aleksiejewicz Glebow (ros. И́горь Алексе́евич Гле́бов; ur. 21 stycznia 1914 w Leningradzie, zm. 11 stycznia 2002 r. w Petersburgu) – radziecki i rosyjski specjalista w dziedzinie inżynierii mechanicznej, doktor nauk technicznych, profesor.

Członek Akademii Nauk ZSRR (1976; od 1991 r. Członek Rosyjskiej Akademii Nauk; członek korespondent Akademii Nauk ZSRR od 1974 r.), Bohater Pracy Socjalistycznej (1981), laureat nagród państwowych ZSRR i Federacji Rosyjskiej. Honorowy pracownik nauki i technologii Federacji Rosyjskiej (1994). Weteran walk na froncie wschodnim II wojny światowej.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1938 r. ukończył Leningradzki Instytut Przemysłowy, uzyskując dyplom ze specjalności podstacje elektryczne. Po uzyskaniu dyplomu pracował jako inżynier automatyki.

W latach 19461951 był asystentem w Instytucie Instrumentacji Lotniczej w Leningradzie.

W latach 19511961 kierował Katedrą Energetyki Leningradzkiego Technologicznego Instytutu Przemysłu Spożywczego.

Od 1961 r. członek Wszechrosyjskiego Instytutu Badawczego Inżynierii Elektrycznej, w 1973 r. został dyrektorem tego instytutu.

Został wybrany przewodniczącym Prezydium Leningradzkiego Centrum Naukowego Akademii Nauk ZSRR i członkiem Prezydium Akademii Nauk ZSRR (19831989).

Był honorowym prezesem Akademii Inżynieryjnej w Petersburgu, doradcą prezydium Rosyjskiej Akademii Nauk, prezesem Związku Naukowo-Inżynieryjnego w Petersburgu, członkiem Rady Starszych Rosyjskiej Akademii Inżynieryjnej[1].

Dwukrotnie (w 1979 i 1984 r.) wybrany do Rady Najwyższej ZSRR z Leningradu[2], był przewodniczącym Stałego Komitetu ds. Nauki i Techniki Rady Najwyższej ZSRR.

Autor prac i wynalazków z zakresu fizyki elektryczności, elektroenergetyki i elektrotechniki, nadprzewodzących maszyn elektrycznych, urządzeń elektrycznych elektrowni jądrowych.

Nagrody i tytuły[edytuj | edytuj kod]

Nagrody:

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

4 stycznia 2002 r., kiedy Igor Glebow wracał do domu po odebraniu emerytury, został zaatakowany przez trzy nieznane osoby. Sprawcy pobili naukowca i zabrali mu wszystkie pieniądze[3]. Po pewnym czasie Glebow został znaleziony przez przypadkowych przechodniów. Został przetransportowany do szpitala, ale urazowe uszkodzenia mózgu zagrażały jego życiu. Tydzień po ataku Glebow zmarł, nie doczekawszy 88. urodzin.

Został pochowany 16 stycznia 2002 r. na Cmentarzu Mikołajskim w Petersburgu[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gusiew, Rastiegajew, Czernyszuk, Jakowlew: Российская инженерная академия: Справочник 2000. Юбилейное издание. Moskwa: Готика, 2000, s. 12.
  2. Список депутатов Верховного Совета СССР 11 созыва.
  3. Академика Глебова убили из-за пенсии.
  4. Могила И. А. Глебова на Никольском кладбище города Санкт-Петербурга.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gusiew, Rastiegajew, Czernyszuk, Jakowlew: Российская инженерная академия: Справочник 2000. Юбилейное издание. Moskwa: Готика, 2000, s. 12.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]