Bohater Pracy Socjalistycznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Odznaczenie "Bohater Pracy Socjalistycznej"

Bohater Pracy Socjalistycznej (ros. Герой Социалистического Труда) – tytuł honorowy przyznawany w latach 1938–1991 przez Radę Najwyższą ZSRR za szczególne zasługi dla państwa. Wraz z tytułem przyznawano Order Lenina, Medal Sierp i Młot oraz dyplom Prezydium Rady Najwyższej ZSRR. Jako pierwszy tytuł ten uzyskał Józef Stalin 20 grudnia 1939 roku. Jako ostatnia otrzymała ten tytuł Bibygül Tölegenowa 21 grudnia 1991 roku.

Szesnastu ludzi zostało trzykrotnie nagrodzonych tytułem Bohatera Pracy Socjalistycznej: Anatolij Aleksandrow, Boris Wannikow, Nikołaj Duchow, Jakow Zeldowicz, Siergiej Iljuszyn, Mstisław Kiełdysz, Dynmuchamed Konajew, Igor Kurczatow, Andriej Sacharow (pozbawiony tytułu), Jefim Sławski, Andriej Tupolew, Hamroqul Tursunqulov, Julij Chariton, Nikita Chruszczow, Konstantin Czernienko i Kiriłł Szczołkin.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]