Indie Zachodnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Indie Zachodnie, mapa z roku 1736

Indie Zachodnie (obecnie Karaiby) – najwcześniejsza z nazw używanych w odniesieniu do wysp położonych w basenie Morza Karaibskiego. Z upływem czasu zaczęto używać innych nazw, takich jak Antyle czy Karaiby. Dzisiaj nazwą Indie Zachodnie określa się jedynie wyspy należące do Małych Antyli i Bahamów[1].

Są to między innymi następujące wyspy: Gwadelupa, Dominika, Martynika, Saint Lucia, Barbados, Saint Vincent, Grenada.

Nazwa wywodzi się z XV w., z okresu wypraw odkrywców Nowego Świata. Indiami Zachodnimi nazwano nowo odkryte tereny, gdyż wierzono, że płynąc dalej w kierunku zachodnim można dotrzeć do wschodnich wybrzeży Indii, znanych wtedy tylko z podróży drogą lądową. Dopiero w XVI w., dzięki podróży Ferdynanda Magellana, którego wyprawa jako pierwsza opłynęła Ziemię, udowodniono istnienie nowego kontynentuAmeryki.

Przypisy

  1. Nowa encyklopedia powszechna PWN. Warszawa: Wydawnictwo Naukowa PWN, 1996, s. 139. ISBN 83-01-11096-1.