Inga Fischer-Hjalmars

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Inga Fischer-Hjalmars
Data i miejsce urodzenia 16 stycznia 1918
Sztokholm
Data i miejsce śmierci 17 września 2008
Lidingö
Zawód, zajęcie fizyczka, chemiczka
Alma Mater Uniwersytet w Sztokholmie

Inga Fischer-Hjalmars (ur. 16 stycznia 1918 w Sztokholmie, zm. 17 września 2008 w Lidingö) – szwedzka chemiczka, fizyczka, farmaceutka i pionierka chemii kwantowej[1]. Była pionierką zastosowania mechaniki kwantowej do rozwiązywania problemów chemii teoretycznej i sekretarzem Stałego Komitetu Wolnej Wymiany Naukowców Międzynarodowej Rady Nauki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jej rodzicami byli Karen Beate Wulff i inżynier budownictwa Otto Fischer. W 1939 otrzymała tytuł Bachelor z farmacji, a w 1944 magistra z fizyki, chemii i matematyki. Kontynuowała studia podyplomowe, uzyskując tytuły z mechaniki kwantowej w 1949 i chemii w 1950[2]. W trakcie studiów chemicznych pod kierunkiem Nilsa Löfgrena jako pierwsza zsyntezowała nowy środek znieczulający xylocainę[2].

W 1949 rozpoczęła pracę na doktoratem. Tytuł uzyskała w 1952 na Uniwersytecie w Sztokholmie, gdzie została profesorem nadzwyczajnym fizyki matematycznej i mechaniki. W latach 1959-1963 prowadziła laboratorium fizyki matematycznej w Królewskim Instytucie Technicznym w Sztokholmie. Została pierwszą szwedzką profesor fizyki teoretycznej. Zastąpiła na stanowisku Oskara Kleina i piastowała to stanowisko do 1982.

Członkostwo w Akademiach Nauk[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jej mężem był profesor inżynierii mechanicznej Stig Hjalmar.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Johannes Johansson: Inga Fischer-Hjalmars (1918–2008): Swedish Pharmacist, Humanist, and Pioneer Quantum Chemist (ang.). The American Chemical Society and Division of Chemical Education, Inc., 2012-08-15. [dostęp 2016-07-12].
  2. a b Björn Roos: Inga Fischer – Hjalmars 1918 – 2008 (ang.). Międzynarodowa Akademia Nauk Kwantowo-Molekularnych, 2009-06. [dostęp 2016-07-12].