Ino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy postaci mitologicznej . Zobacz też: inne znaczenia słowa Ino.
Ino
Leucothea Allasseur cour Carree Louvre.jpg
mityczna królowa Teb
Jako żona Atamasa
Dane biograficzne
Ojciec Kadmos
Matka Harmonia
Mąż Atamas
Dzieci Melikertes,
Learch

Ino (gr. Ἰνώ Inṓ, łac. Ino) – w mitologii greckiej córka Kadmosa i Harmonii, druga żona króla Teb Atamasa, macocha Fryksosa i Helle, matka Melikertesa i Learcha.

Według mitu Hera, zazdrosna o Dionizosa, syna Semele, którym opiekowała się przez pewien czas Ino, poraziła ją atakiem szału, w szale tym Ino pomordowała swoje własne dzieci, a potem rzuciła się w morze. Mit ten Eurypides zużytkował w niezachowanej w całości tragedii pt. Ino. Po śmierci zmieniła się w bóstwo morskie, Leukoteę[1].

Przypisy

  1. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Ossolineum, 2008, s. 209. ISBN 978-83-04-04673-3.

Bibliografia[edytuj]

  • Słownik kultury antycznej pod red. Lidii Winniczuk. Wiedza Powszechna, Warszawa, 1986. ISBN 83-214-0406-5