Interleukina 17

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Interleukina 17, IL 17 – jest wytwarzana przez zaktywowane limfocyty T i wspomaga odpowiedź przeciw bakteriom zewnątrzkomórkowym.

Pobudza komórki nabłonkowe, śródbłonkowe, fibroblasty oraz makrofagi do wytwarzania innych cytokin np. interleukiny 6, interleukiny 8, TNF i G-CSF.

Współdziała z innymi cytokinami, wzmagając wydzielanie GM-CSF. Działa na dojrzewanie komórek dendrytycznych.

Dzieli się na kilka podtypów opisanych literkami alfabetu od A do F. Podtyp E został przemianowany do interleukiny 25. Niektóre podtypy odgrywają niekorzystną rolę w patogenezie takich schorzeń jak: reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczyca, stwardnienie rozsiane oraz innych chorób zapalnych.

Bibliografia[edytuj]

  • Jakub Gołąb, Marek Jakóbisiak, Witold Lasek, Tomasz Stokłosa: Immunologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 126. ISBN 978-83-01-15154-6.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.