Isidoro Sánchez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Isidoro Sánchez
Data i miejsce urodzenia 29 stycznia 1942
La Orotava
Poseł do PE V kadencji
Okres od 20 lipca 1999
do 19 marca 2003
Przynależność polityczna Koalicja Kanaryjska

Isidoro Sánchez García (ur. 29 stycznia 1942 w La Orotava na Teneryfie) – hiszpański inżynier, działacz społeczny i ekologiczny, samorządowiec związany z Wyspami Kanaryjskimi, trzykrotny poseł do Parlamentu Europejskiego (1992–1993, 1994–1996, 1999–2003).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W młodości uczył się w Kolegium św. Izydora oraz szkole średniej w rodzinnej Orotavie. Od 1960 kontynuował naukę w Szkole Inżynierów de Montesa w Madrycie, którą ukończył po pięciu latach. Pracował jako urzędnik państwowy, jednak z powodów politycznych został zwolniony. Od 1974 do 1979 był dyrektorem Parku Narodowego Las Cañadas del Teide (1974–1979). Później pracował m.in. jako dyrektor Parku Narodowego Garajonay (1982–1987). Był inspektorem regionalnym ICONA. Po utworzeniu Wspólnoty Autonomicznej Wysp Kanaryjskich pracował w lokalnych ministerstwach rolnictwa i ochrony środowiska.

Po śmierci generała Francisco Franco założył Niezależne Zrzeszenie Orotava (Agrupación Independiente Orotava, AIO), z którego listy kandydował na radnego miasta. Od 1979 do 1987 sprawował mandat członka rady miejskiej. W latach 80. zakładał Stowarzyszenie Agrupación TINERFEÑA de Independientes (ATI). W 1983 startował z poparciem ATI do Rady Teneryfy (lokalnego parlamentu). Urząd radnego wyspy pełnił do 1987. W tym samym roku z powodzeniem kandydował do Parlamentu Wysp Kanaryjskich (reelekcję uzyskał w 1991). Pełnił mandat senatora z Wysp Kanaryjskich (1987–2000).

Pracował w sekretariacie Fundacji Kanaryjskiej Rómulo Betancourta w Orotavie, był skarbnikiem Fundacji Kanaryjskiej Alexandra von Humboldta. Tę samą funkcję pełnił w Fundacji Canaria de la Calidad Medio Ambiental. Stał na czele Klubu Pływackiego Martianez del Puerto de la Cruz (1995–1999).

Jako członek Koalicji Kanaryjskiej reprezentował Hiszpanię w Parlamencie Europejskim (1992–1993, 1994–1996), zasiadając w Grupach Parlamentarnych: Tęczowej i Europejskiego Sojuszu Radykalnego. Był członkiem Komisji ds. Transportu i Turystyki (do 1993) oraz Polityki Regionalnej (1994–1996), jak również delegacji ds. stosunków z państwami Maghrebu i Arabską Unią Maghrebu (do 1993) oraz delegacji ds. stosunków z państwami Ameryki Południowej (1994–1996). W 1996 został powołany na wiceministra relacji instytucjonalnych Rządu Wysp Kanaryjskich oraz na doradcę premiera Manuela Hermoso ds. politycznych. Po raz trzeci wszedł w skład Parlamentu Europejskiego z listy Koalicji Europejskiej w 1999. Przystąpił do frakcji ELDR, zasiadał w Komisjach ds. Polityki Regionalnej, Transportu i Turystyki oraz delegacji ds. stosunków z państwami Maghrebu i Arabską Unią Maghrebu (1999–2002) oraz z państwami Ameryki Środkowej i Meksykiem (2002–2003).

Jego brat Francisco Sánchez García również jest politykiem, m.in. byłym burmistrzem La Orotavy.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Periplo gomero, Alicante 1975–1978
  • Venezuela y Canarias a través de Rómulo Betancourt, Ayuntamiento de la Orotava 1987
  • Conde del Valle de Salazar, Madrid 1988
  • Canarias y Venezuela en la ruta de Humboldt, Caracas 1993
  • Agustín de Betancourt y Alexander von Humboldt, Strasburg 1996.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]