Issyk-kul

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Issyk-kul
Ilustracja
Plaża nad Issyk-kulem
Położenie
Państwo

 Kirgistan

Miejscowości nadbrzeżne

Bałykczy

Wysokość lustra

1609[1] m n.p.m.

Morfometria
Powierzchnia

6280 km²[1]

Głębokość
• maksymalna


702[1] m

Objętość

1738 km³

Hydrologia
Zasolenie

5,8[1]

Rzeki zasilające

liczne górskie rzeki z pasm Terskej Ałatoo i Küngej Ałatau

Rodzaj jeziora

osuwiskowe, bezodpływowe, stałe, oligotroficzne, słonawe

Położenie na mapie Kirgistanu
Mapa konturowa Kirgistanu, u góry po prawej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Issyk-kul”
Ziemia42°30′N 77°30′E/42,500000 77,500000

Issyk-kul (kirg. Ысык-Көл, Ysykköl, tłum. gorące jezioro; ros. Иссык-Куль, Issyk-Kul) – słonawe jezioro bezodpływowe położone w północno-wschodnim Kirgistanie, w Azji Centralnej. Jezioro znajduje się w śródgórskiej kotlinie w górach Tienszan, w odległości 126 km od Biszkeku, stolicy Kirgistanu.

Jest to największe jezioro tego kraju. Leży na wysokości 1609 m n.p.m. jezioro zajmuje powierzchnię 6280 km²[1], tym samym uznawane jest za drugie co do wielkości jezioro obszarów górskich świata, po jeziorze Titicaca. Maksymalna głębokość wynosi 702 m. Zasolenie 5,8‰[1].

Do Issyk-kulu uchodzą liczne rzeki, w tym Tüp i Dżyrgałang. Rozwinięte są rybołówstwo i żegluga[1]. Główne miasta nad jeziorem to Bałykczy i Czołponata.

BirdLife International od 2006 uznaje wschodnią część jeziora za ostoję ptaków IBA ze względu na licznie zimujące na jeziorze ptactwo wodne. Według stanu wiedzy z 2015 roku, w niecce jeziora stwierdzono ptaki należące do 267 gatunków. Na jeziorze zimują między innymi gągoły (Bucephala clangula), hełmiatki zwyczajne (Netta rufina) i perkozy zauszniki (Podiceps nigricollis). Podczas przelotów zatrzymują się tu między innymi rożeńce zwyczajne (Anas acuta) i żurawie stepowe (Anthropoides virgo)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Encyklopedia Powszechna PWN. T. 2. G-M. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974, s. 307.
  2. Eastern Issyk Kul Lake. BirdLife Data Zone. [dostęp 2016-12-30].