István Tarlós

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
István Tarlós
TarlósIstván.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 maja 1948
Budapeszt
Burmistrz Budapesztu
Okres od 2010
Przynależność polityczna Fidesz
Poprzednik Gábor Demszky

István Tarlós (ur. 26 maja 1948 w Budapeszcie) – węgierski polityk, inżynier i samorządowiec, burmistrz III dzielnicy Budapesztu (1990–2006), od 2010 burmistrz węgierskiej stolicy.

Życiorys[edytuj]

Po ukończeniu szkoły średniej pracował jako robotnik, następnie odbył służbę wojskową w Orosházie. Został później absolwentem inżynierii lądowej na Uniwersytecie Technicznym w Budapeszcie. Przez kilkanaście lat pracował w budownictwie, w latach 90. założył własne studio architektonicznej.

W 1989 przystąpił do Związku Wolnych Demokratów (SzDSz). Z poparciem macierzystej partii oraz Fideszu został w 1990 wybrany na burmistrza III dzielnicy Budapesztu. Reelekcję na to stanowisko uzyskiwał w 1994, 1998 i 2002. W 1994 wystąpił z SzDSz, nie akceptując nowej linii politycznej ugrupowania. W 2006 bez powodzenia ubiegał się o urząd burmistrza Budapesztu, przegrywając nieznacznie z Gaborem Demszkym. W tym samym roku stanął na czele frakcji Fidesz-KDNP w radzie miejskiej.

W wyborach parlamentarnych w 2010 uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Narodowego[1]. W wyborach samorządowych w tym samym roku został wybrany na urząd burmistrza Budapesztu[2]. Utrzymał to stanowisko również w wyniku kolejnych wyborów w 2014.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (2008)[3]. W 2008 Rada Polskiej Fundacji Katyńskiej nadała mu Medal Dnia Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej[4] (István Tarlós był inicjatorem powstania w Budapeszcie Pomnika Męczenników Katynia).

Przypisy

  1. Profil na stronie Zgromadzenia Narodowego (węg.). [dostęp 2017-04-06].
  2. 2010 municipal election digest (ang.). politics.hu, 3 października 2010. [dostęp 2017-04-06].
  3. M.P. 2008 nr 84 poz. 743
  4. Pierwsze nadanie Medalu Dnia Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej 8 kwietnia 2008 r.. „Zeszyty Katyńskie”. nr 24, s. 253–255, 2008. Warszawa. 

Bibliografia[edytuj]