Józef Kapeniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Kapeniak (ur. 11 marca 1906 w Zakopanem, zm. 28 stycznia 1977 w Zakopanem) – polski prozaik.

W okresie międzywojennym uprawiał zawodowo narciarstwo. Od lat trzydziestych był działaczem Komunistycznej Partii Polski, a po wojnie członkiem PZPR. Pracował w wielu zawodach, był między innymi kierownikiem tatrzańskich schronisk.

Twórczość literacka[edytuj | edytuj kod]

Trylogia "Ród Gąsieniców"[edytuj | edytuj kod]

  • Ród Gąsieniców (1954)
  • Konary (1957)
  • Krwawi i hyrni (1959)

Inne dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Cienie na granicy (1956)
  • W pogoni za Ikarem (1957)
  • Przeciw ludziom i żywiołom (1957)
  • Przepaść (1960)
  • Wierchowy wykrot (1961)
  • Tatrzańskie diabły (1971)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Kuncewicz: Leksykon polskich pisarzy współczesnych. Warszawa: GRAF-PUNKT, 1995. ISBN 83-86091-29-0.