Przejdź do zawartości

Józef Kawecki (sportowiec)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Józef Kawecki
Data urodzenia

1887

Data i miejsce śmierci

18 kwietnia 1919
Lwów

Józef Kawecki (ur. 1887, zm. 18 kwietnia 1919 we Lwowie) – polski lekkoatleta długodystansowiec oraz biegacz i skoczek narciarski, podporucznik Wojska Polskiego.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1887 roku[1]. Wywodził się z rodu Kaweckich herbu Gozdawa[1]. Jako lekkoatleta specjalizował się w biegach długodystansowych, zaś w narciarstwie z powodzeniem uprawiał skoki narciarskie[2] oraz biegi długie[3] (uważany za mistrza narciarskiego langlaufu[3]).

Był czołowym lekkoatletą Czarnych Lwów (1907–1910)[4][5], a zarazem jednym z pierwszych Polaków, którzy rozpoczęli starty w lekkoatletycznych zawodach międzynarodowych (podobnie jak Władysław Ponurski i Tadeusz Kuchar)[4]. 25 czerwca 1907 r. we Lwowie ustanowił rekord Polski w biegu na 20 kilometrów (1:22:05,0), z kolei 22 października 1907 r. w Pradze wygrał uliczny bieg juniorów na dystansie 3000 metrów, uzyskując czas 10:13,8. Było to pierwsze zagraniczne zwycięstwo polskiego lekkoatlety[6][7].

Reprezentując Karpackie Towarzystwo Narciarzy i Czarnych Lwów przed 1914 r. osiągał liczne sukcesy w biegach i skokach narciarskich: 19 stycznia 1908 r. w Sławsku wygrał bieg główny, 6 stycznia 1912 r. w Sławsku zajął drugie miejsce w konkursie skoków narciarskich, 26 stycznia 1914 r. w Sławsku zwyciężył w biegu rozstawnym drużynowym z ekipą KTN (wraz z Pawłowskim i Dudrykiem), 2 marca 1913 r. w Sławsku zajął drugie miejsce w biegu seniorów, podczas zawodów z 23–25 marca 1913 r. w Sławsku zwyciężył w biegu rozstawnym drużynowym z ekipą KTN (wraz z Łuszczyńskim i Woroszem), zaś podczas zawodów z 31 stycznia–2 lutego 1914 r. w Zakopanem zajął trzecie miejsce w konkursie skoków[8].

Walczył w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej (1918–1919)[1][6]. Służył w stopniu podporucznika w szeregach 1 Pułku Strzelców Lwowskich[1][9]. Zmarł 18 kwietnia 1919 r. we Lwowie w wyniku ran odniesionych w walkach[1][9].

Upamiętnienie

[edytuj | edytuj kod]

W 1919 r. klub Czarni Lwów zorganizował memoriał poległych w tym roku Kaweckiego (lekkoatleta długodystansowiec i biegacz narciarski[3]) i Wudkiewicza (chodziarz)[10]. Na walnym zgromadzeniu I LKS Czarni Lwów w dniu 28 lutego 1929 r. zatwierdzono organizację trzech memoriałów upamiętniających poległych sportowców klubu: Józefa Kaweckiego, Maksymiliana Wudkiewicza i Władysława Steinhausa, a ponadto Józef Kawecki został mianowany członkiem honorowym Czarnych Lwów za specjalne zasługi położone w rozwoju klubu oraz polskiego sportu[11]. 23 stycznia 1922 r. memoriał ś.p. Kaweckiego-Wudkiewicza o nagrodę honorową w ramach międzyklubowych zawodów Sekcji Narciarskiej „Czarni” został rozegrany w biegu narciarskim na ok. 8 km w Sławsku[2][12].

Uchwałą Rady Miasta Lwowa z listopada 1938 r. jednej z ulic we Lwowie nadano imię Józefa Kaweckiego[13].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c d e Kronika. „Gazeta Lwowska”. Nr 92, s. 3, 20 kwietnia 1919. 
  2. a b Narciarstwo. Pierwsze w bieżącym sezonie zawody narciarskie. „Tygodnik Sportowy”. Nr 39, s. 5, 3 lutego 1922. 
  3. a b c Wiktor Junosza. Wczoraj i dziś. „Przewodnik Gimnastyczny „Sokół””. Nr 4, s. 131, 1939. 
  4. a b Zbigniew Chmielewski: Obok Czarnych znak Pogoni. lwow.home.pl. [dostęp 2019-12-14].
  5. Leon Rak. Wewnętrzne uwarunkowania działalności organizacyjnej Sekcji Narciarskiej I Lwowskiego Klubu Sportowego „Czarni” w latach 1920–1939. „Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna”. T. XIV, nr 2, s. 47, 50, 2015. Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie. 
  6. a b Bogdan Tuszyński: Ostatnie okrążenie „Kusego”. Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1990, s. 11.
  7. Czesław Michalski: Pierwsze kluby sportowe we Lwowie do 1914 roku. rep.up.krakow.pl. s. 252. [dostęp 2019-12-14].
  8. Narciarstwo Polskie : roczników Polskiego Towarzystwa Narciarskiego tom 1. 1925. T. I. Kraków: Polski Związek Narciarski, 1925, s. 58, 59, 60, 61, 62.
  9. a b Lista strat Wojska Polskiego. Polegli i zmarli w wojnach 1918-1920. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1934, s. 347.
  10. Stanisław Zaborniak: Lekkoatletyka na ziemiach polskich w latach 1867-1918. Rzeszów: 2004, s. 227. ISBN 83-92-0354-4-5.
  11. Leon Rak. Infrastruktura sportowa i działalność organizacyjna I Lwowskiego Klubu Sportowego Czarni w świetle lokalnej prasy (1920–1939). „Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu”. Nr 61, s. 101, 2018. Akademia Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. 
  12. Narciarstwo Polskie : roczników Polskiego Towarzystwa Narciarskiego tom 1. 1925. T. I. Kraków: Polski Związek Narciarski, 1925, s. 101.
  13. Symboliczne nadanie nazw związanych z Obroną Lwowa szeregowi ulic we Lwowie. „Gazeta Lwowska”. Nr 265, s. 2, 22 listopada 1938. 

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]