Język Adamowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Język Adamowy – hipotetyczny uniwersalny prajęzyk, od którego według Biblii wywodzą się wszystkie języki świata.

W religioznawstwie[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z biblijną Księgą Rodzaju (2:19), język ten został stworzony przez Adama, gdy Bóg Ojciec kazał mu nadać nazwy wszystkim rzeczom. Ponieważ Biblia nie precyzuje jednak, jaki to był język, egzegeci rozmaicie spekulowali na ten temat.

W średniowieczu zazwyczaj utożsamiano język Adamowy z hebrajskim, do dziś pogląd ten podziela wielu protestanckich kreacjonistów. Zwolennicy tego poglądu uznają hebrajski za Adamowy, ponieważ stwierdzenie Adama (Rdz 2:23): „ta będzie się zwała niewiastą (isza), bo ta z mężczyzny (isz) została wzięta” ma według nich sens tylko w odniesieniu do słów hebrajskich, mimo że taka sama konstrukcja językowa jest możliwa w polskim jako mąż i mężyna, a także analogicznie w wielu innych językach świata. W pismach mormońskich znajdujemy liczne wzmianki o „czystym i nieskażonym” języku Adamowym. Przytoczone są nawet słowa pierwotnej mowy, które jednak pochodzą ze znanych języków afroazjatyckich, np. pay lay Ale to zniekształcone hebrajskie pe le El, 'usta do Boga’, a deseret jest konwencjonalną wokalizacją staroegipskiego dsrt.

W katolickich objawieniach prywatnych Anny Katarzyny Emmerich pada stwierdzenie, że ze wszystkich potomków języka Adamowego najbardziej do niego są podobne języki Baktrów, Zendów i Indów[1]. W XVIII wieku filologowie zachodni uważali sanskryt za pierwotny język, uważany też za boski przez pobożnych hinduistów. Ta ocena sanskrytu była sprzeczna z naukowo stwierdzonym pochodzeniem powyższych języków indoirańskich od języka praindoeuropejskiego.

W językoznawstwie[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Prajęzyk ludzkości.

Rozwój językoznawstwa nie przyniósł jednoznacznej odpowiedzi na pytanie o pierwszy ludzki język. Według części hipotez język ten istniał 50–100 tysięcy lat temu. Mimo tradycyjnej niemożności rekonstruowania języków starszych niż 10 tysięcy lat tradycyjną metodą porównawczą[2] amerykański językoznawca Merritt Ruhlen opracował „globalną etymologię” i komputerową rekonstrukcję pierwszego ludzkiego języka, określonego jako Proto-Sapiens. Według alternatywnych hipotez język pierwotny nigdy nie istniał, a mowa powstawała niezależnie w różnych wspólnotach ludzkich, tak jak rolnictwo czy pismo.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Anna Katarzyna Emmerich, Żywot i Bolesna Męka Pana Naszego Jezusa Chrystusa i Najświętszej Matki Jego Maryi wraz z Tajemnicami Starego Przymierza, 6. Noe i jego potomkowie, 7. Wieża Babel (1790).
  2. Johanna Nichols, Linguistic diversity in space and time, Chicago: University of Chicago Press, 1992, ISBN 0-226-58056-3, OCLC 24907586.