Etiopski Kościół Ortodoksyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Etiopski Kościół Ortodoksyjny Tewahedo
Klasyfikacja systematyczna wyznania
Chrześcijaństwo
 └ Kościoły orientalne
Strona internetowa
Duchowny Kościoła etiopskiego

Etiopski Kościół Ortodoksyjny Tewahedo (amh. የኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን; Yäityop'ya ortodoks täwahedo bétäkrestyan) – obrządek chrześcijański w Etiopii, jeden z przedchalcedońskich Kościołów wschodnich.

Od zakończenia schizmy w 2018 roku Kościół ten ma jeden synod oraz dwóch urzędujących patriarchówMathiasa i Merkoriosa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstał w IV wieku. Jego głównym językiem liturgicznym jest gyyz. Posiada wiele elementów wspólnych z judaizmem, np. szabat i obrzezanie. Cechuje go duża liczba postów: dla mnicha trwa on 286 dni w roku, a dla świeckich – 186 dni. Od powstania podlegał patriarsze koptyjskiemu w Aleksandrii, od 1959 roku jest autokefaliczny. Określanie go mianem „koptyjskiego” oznacza jedynie tyle, że jego liturgia, obyczaje i święte księgi są w dużej mierze wzorowane na Kościele koptyjskim. Do roku 1974 miał status kościoła państwowego, lecz po obaleniu Hajle Syllasje I stracił ten tytuł. W okresie rządów komunistycznych był prześladowany, ale po jego upadku zaczął odbudowywać swoje struktury. Po tym, jak Erytrea uzyskała niepodległość od Kościoła etiopskiego oddzielił się Erytrejski Kościół Ortodoksyjny.

Jest to największy z orientalnych Kościołów ortodoksyjnych. Szacuje się, że ma on obecnie 36 milionów wyznawców na całym świecie.

Jest członkiem Światowej Rady Kościołów[1].

Schizma[edytuj | edytuj kod]

Na skutek zmiennej sytuacji politycznej w Kościele doszło do schizmy. Nie miała ona charakteru doktrynalnego. Gdy Kościół utracił status kościoła państwowego, w roku 1976 roku patriarcha Theophilos został aresztowany i zamordowany przez komunistyczną radę wojskową (Derg) lecz wiadomość ta nie została upubliczniona. W roku 1979 władze nakazały Kościołowi wybór nowego patriarchy, którym został abp Tekle Haymanot, pełniący urząd do 1988 roku. Jednak tego wyboru nie uznał Koptyjski Kościół Ortodoksyjny, który Kościołowi Etiopskiemu nadał autokefalię. Koptyjski Kościół Ortodoksyjny uważał, że dopóki nie są znane losy i okoliczności śmierci patriarchy Theophilosa to formalnie pozostaje on zwierzchnikiem Kościoła. Po śmierci patriarchy Haymanota, synod wybrał na ten urząd patriarchę Merkoriosa[2].

W roku 1991 roku gdy upadł reżim Derg, a władzę przejęła koalicja znana jako Etiopski Ludowo-Rewolucyjny Front Demokratyczny patriarcha Merkorios został zmuszony do abdykacji i wraz z częścią hierarchii Kościoła uciekł do Stanów Zjednoczonych. Etiopski synod Kościoła wybrał na urząd patriarchy abp. Paulosa. Natomiast przebywający na emigracji patriarcha Merkorios oświadczył, że jego abdykacja jest nieważna co doprowadziło do powstania alternatywnego Synodu Etiopskiego Kościoła Prawosławnego na Uchodźstwie. Synod ten został on uznany przez znaczną część etiopskiej diaspory w Stanach Zjednoczonych i w Europie Zachodniej. W 2012 roku po śmierci patriarchy Paulosa synod w Etiopii wybrał na urząd patriarchę Mathiasa[2].

Po 27 latach schizma została zakończona 26 lipca 2018 r. podczas liturgii w prawosławnym soborze św. Michała w Waszyngtonie. Na mocy zawartego porozumienia podpisanego w obecności premiera Etiopii dr. Abiy’a Ahmeda Aliego oraz hierarchów obu podzielonych jurysdykcji w miejsce Synodu Etiopskiego oraz Synodu na Uchodźstwie przywrócono jeden Synod Kościoła z dwoma urzędującymi patriarchami – Mathiasem i Merkoriosem, którzy będą sobie równi w sprawowanych godnościach[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]