Język nganasański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ня’’ сиәде
Obszar

Rosja (Tajmyrskij Dołgano-Nienieckij rajon, Krasnojarskiego Kraju)

Liczba mówiących

125 (2010)[1]

Pismo/alfabet

cyrylica

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
UNESCO 4 poważnie zagrożony
Ethnologue 6b zagrożony
Kody języka
Kod ISO 639-3 nio
IETF nio
Glottolog ngan1291
Ethnologue nio
WALS nga
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język nganasański, także: tawgijski, tawgijsko-samojedzkijęzyk z grupy języków samojedzkich (rodzina uralska), najbardziej wysunięty na wschód język tej grupy[2]. Najbliżej spokrewniony z językiem nienieckim. Jest używany przez Nganasan, lud zamieszkujący kilka osad na północy Kraju Krasnojarskiego w Tajmyrskim Okręgu Autonomicznym. Jest językiem zanikającym; spośród około 900 żyjących obecnie na terenie Federacji Rosyjskiej Nganasan tylko nieco ponad 100 osób potrafi posługiwać się językiem ojczystym[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Население Российской Федерации по владению языками (ros.). gks.ru. [dostęp 2022-02-13].
  2. Jozef Genzor, Jazyky sveta: história a súčasnosť, wyd. 1, Bratislava: Lingea, 2015, s. 259, ISBN 978-80-8145-114-0, OCLC 950004358 (słow.).
  3. David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig, Nganasan, [w:] Ethnologue [online], wyd. 22, Dallas, Texas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-02-13] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-05] (ang.).