Język pitjantjatjara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
pitjantjatjara
Obszar Australia
Liczba mówiących 4 tys.
Pismo/alfabet łacińskie
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
UNESCO 2 wrażliwy
Ethnologue 4 edukacyjny
Kody języka
Kod ISO 639-1
Kod ISO 639-3 pjt
IETF pjt
Glottolog pitj1243
Ethnologue pjt
WALS pit
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język pitjantjatjarajęzyk aborygeński używany przez lud Anangu w środkowej Australii, w okolicach Uluru (Ayers Rock). Blisko spokrewniony z językiem yankunytjatjara. Niekiedy oba warianty uważane są za dialekty tego samego języka[1]. Około 80% użytkowników tego języka nie zna angielskiego, lecz 50–70% potrafi posługiwać się na piśmie swoim językiem[1].

Ortografia[edytuj | edytuj kod]

Język pitjantjatjara zapisywany jest alfabetem łacińskim, wykorzystuje następujące litery i kombinacje liter:

Pitjantjatjara posiada zaledwie trzy samogłoski:

  • a, i, u (dźwięki „e” i „o” są jedynie allofonami.)

Samogłoski długie zaznaczane są przez podwojenie litery:

  • aa ii uu

W przeszłości wzdłużenie samogłosek zaznaczano dwukropkiem:

  • a: i: u:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alfred F. Majewicz, Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ​ISBN 83-01-08163-5​.
  • Cliff Goddard (1992). Pitjantjatjara/Yankunytjatjara to English Dictionary, IAD Press: Alice Springs.
  • Annie Langlois (2004). Alive and Kicking: Areyonga Teenage Pitjantjatjara, Research School of Pacific and Asian Studies. ​ISBN 0-85883-546-0​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]