Języki sko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Języki sko
Obszar północne wybrzeże Papui-Nowej Gwinei
Liczba mówiących ok. 7 tys.
Podział • języki vanimo

• języki krisa

Kody rodziny językowej
Glottolog skoo1245
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Języki sko, także języki skoupapuaska rodzina językowa, używana wzdłuż północnego wybrzeża Papui-Nowej Gwinei. Wyróżnia się tu 16 języków[1]. Posługuje się nimi ok. 7 tys. osób. Języki cechuje tonalność (w przeciwieństwie do pozostałych z grupy papuaskich), niespotykane spółgłoski czy też duża liczba samogłosek.

Klasyfikacja[2][edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się dwie gałęzie w obrębie tej rodziny językowej:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Keith Brown, Sarah Ogilvie – Concise Encyclopedia of Languages of the World, Elsevier 2009, ISBN 978-0-08-087774-7 (ang.).
  2. Mark DonohueA Grammar of the Skou language of New Guinea, National University of Singapore 2004 (ang.).