Jan Bukowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Bukowski
Data i miejsce urodzenia 1873
Nowy Sącz albo Barszczowice
Data i miejsce śmierci 1938 lub 1943
Nowy Targ
Narodowość Polska
Dziedzina sztuki malarstwo, grafika, witraż
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Jan Bukowski (ur. 1873 w Nowym Sączu (według innych źródeł w Barszczowicach[1]), zm. 1938 w Nowym Targu, według innych źródeł w 1943[2]) – artysta, ilustrator, malarz, rysownik i witrażysta związany z nurtem Młodej Polski. Najbardziej znany z działalności artystycznej na polu typografii oraz ilustracji książkowej.

Życiorys[edytuj]

Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, Monachium, Paryżu i we Włoszech. Był członkiem PSS Towarzystwo Polska Sztuka Stosowana. Od 1904 był kierownikiem artystycznym drukarni UJ, a od 1912 profesorem Szkoły Przemysłu Artystycznego w Krakowie, którą założył wspólnie z bratem. Współpracował z wieloma artystami Młodej Polski, w tym ze Stanisławem Wyspiańskim.

Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1929)[3].

Ważniejsze dzieła[edytuj]

  • W 1919 roku wykonał polichromię nawy głównej o sklepieniu kolebkowym i naw bocznych w Sanktuarium Krzyża Świętego Ojców Cystersów w Krakowie-Mogile.
  • W 1918 zaprojektował mozaiki zdobiące stiukowe wnętrze konchy neorenesansowego ołtarza głównego w Bazylice Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie.
  • W kościele pw. św. Kazimierza w Nowym Sączu wykonał obrazy w skrzydłach tryptyku, obraz główny oraz zaprojektował ołtarz.
  • W 1926 roku wykonał polichromie w Domku loretańskim w Krakowie.

Przypisy[edytuj]

  1. M. Wallis, 1974: Secesja. Wydanie II. Wydawnictwo Arkady, Warszawa.
  2. Bukowski Jan – WIEM, darmowa encyklopedia
  3. 27 listopada 1929 „za zasługi na polu działalności artystycznej” M.P. z 1929 r. Nr 278, poz. 644

Bibliografia[edytuj]

  • M. Wallis, 1974: Secesja. Wydanie II. Wydawnictwo Arkady, Warszawa.