Jan Górski (szachista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy szachisty. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Jan Górski
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 15 kwietnia 1929
Krynickie
Data i miejsce śmierci 13 kwietnia 2009
Białystok
Tytuł szachowy kandydat na mistrza (1963)
Jan Górski (w środku) podczas obchodów 80-lecia Polskiego Związku Szachowego, Warszawa 2007.

Jan Górski (ur. 15 kwietnia 1929 we wsi Krynickie, zm. 13 kwietnia 2009 w Białymstoku)[1] – polski szachista, działacz i sędzia szachowy, kandydat na mistrza w grze bezpośredniej (od 1963)[2]. Największe sukcesy odnosił w grze korespondencyjnej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Przez dwie kadencje należał do Zarządu Polskiego Związku Szachowego: w latach 1966–1970 jako członek, natomiast w latach 1996–2000 – jako skarbnik. W latach 1958–1998 był prezesem Okręgowego Związku Szachowego w Białymstoku. W 2006 r. otrzymał tytuł Honorowego Członka Polskiego Związku Szachowego[3].

Największe sukcesy sportowe odnosił w szachach korespondencyjnych. Został zwycięzcą XI indywidualnych mistrzostw Polski (1968–1969), a w XIII finale (1969–1971) zdobył medal srebrny[4]. W latach 1972–1975 brał udział w półfinale indywidualnych mistrzostw świata w grze korespondencyjnej. Był wielokrotnym medalistą drużynowych mistrzostw Polski: sześciokrotnie złotym, trzykrotnie srebrnym oraz brązowym.

Od 1961 r. był organizatorem Międzynarodowego Festiwalu Szachowego w Augustowie oraz Festiwalu im. Ludwika Zamenhofa w Białymstoku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]