Jan II Bal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan II Bal
Herb
Gozdawa
Rodzina Balowie
Ojciec Matjasz III Bal
Żona

Anna Sienieńska

Dzieci

Maciej,
Piotr,
Halszka

Jan II Bal herbu Gozdawa – syn Matjasza III, szlachcic polski z Hoczwi, ożeniony z Anną Sienieńską z Sienna, protestant wyznania kalwińskiego.

Studiował w Padwie, w roku 1592 był jednym z pierwszych ofiarodawców wystawienia ołtarza i kaplicy pod wezwaniem św. Stanisława w tumie św. Antoniego w Padwie. Nazwisko Jana Bala figuruje w księdze darczyńców przechowywanej w archiwum uniwersyteckim w Padwie. Z akt grodzkich i sądowych dowiadujemy się również, że rodzina ta prowadziła spory z Adamem Mieleckim Wierzbiętą oraz Andrzejem Herburtem z Felsztyna. W roku 1598 poza rodzinną Hoczwią odziedziczył Srednią Wieś, Dziurdziów, Żerdenka i Żernicę, oraz górskie wsie Bystre, Kalnica, Jabłonki i Żubracze.

W roku 1629 Magnus Nijowski cantor et officialis premisliensis, samboriensis et lescensis praepositus jezuita w imieniu kurii przemyskiej pozywa Jana Bala przed sąd grodzki w Sanoku o zwrot zagarniętego (napad) kościoła w Hoczwi. Wyrok zasądzający potwierdza następnie trybunał lubelski. Nie dochodzi jednak do egzekucji wyroku z powodu śmierci Nijowskiego. Mimo orzeczenia trybunału wyrok na Balu pozostał w zawieszeniu.

Rodzeństwo Jana: bracia Piotr, Samuel i Matjasz. Potomstwo Jana II: syn Maciej, Piotr i córka Halszka.