Jan Michał Dąbrowski (generał)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Michał Dąbrowski
Data i miejsce urodzenia 17 kwietnia 1783
Drezno
Data i miejsce śmierci 23 lutego 1827
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1797-1807
Siły zbrojne Armia Księstwa Warszawskiego

Jan Michał Henryk Dąbrowski (ur. 17 kwietnia 1783 w Dreźnie, zm. 23 lutego 1827 w Warszawie) – tytularny generał brygady armii Księstwa Warszawskiego.

Syn Jana Henryka Dąbrowskiego, Urodził się z pierwszego małżeństwa z Gustawą Henryką Rackel. Jan Henryk po owdowieniu ponownie ożenił się z Barbarą Chłapowską i z tego związku pochodzi Bogusława (po mężu Mańkowska) i Bronisław. Jego przyrodnia siostra, Bogusława Mańkowska, była pisarką. Od lat najmłodszych towarzyszył ojcu w tułaczce. Formalnie od 1797 służył w Legionach Polskich we Włoszech, faktycznie przebywał w renomowanych zakładach naukowo-wychowawczych, dzięki czemu zdobył wykształcenie prawnicze i opanował cztery języki.

Jako pułkownik i dowódca pułku strzelców konnych walczył w 1806 w kampanii pruskiej na Pomorzu. Ciężko ranny pod Tczewem. W wyniku pourazowych komplikacji musiał opuścić służbę. W 1807 książę warszawski Fryderyk August nadał mu stopień generała i godność szambelana. Ożenił się z Karoliną Wilkanowską w parafii Gieczno pow. Zgierz (1808). W 1809 w Wielkopolsce współtworzył siły przeciwko Austrii. Przez pewien czas prezes sądu wojskowego w Warszawie.

Poseł na Sejm Księstwa Warszawskiego w latach 1809, 1811 i 1812 z powiatu pyzdrskiego, departamentu poznańskiego.

Bibliografia[edytuj]

  • H.P. Kosk: Generalicja polska t.1, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 1998

Linki zewnętrzne[edytuj]