Jan Schultz-Szulecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Schultz-Szulecki (1662-1704) – polski historyk i prawnik, od 1695 nadworny historiograf króla Polski Jana III Sobieskiego.

Był doktorem obojga praw. Wykładał w Gimnazjum Akademickim w Gdańsku. Był profesorem na Uniwersytecie Viadrina we Frankfurcie nad Odrą, wszedł w skład rady książęcej przy elektorze brandenburskim. W 1695 uzyskał polskie szlachectwo.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Tractatus historico-politicus de Polonia nunquam tributaria