Jan Wojnarski (malarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dom wśród drzew
Krajobraz nad rzeką
litografia 1909

Jan Józef Wojnarski (ur. 1 grudnia 1879 w Tarnowie zm. 14 października 1937 w Krakowie) – polski grafik, malarz, profesor ASP w Krakowie.

Pochodził z rodziny kościelnego organisty. Od 1902 studiował na krakowskiej ASP pod kierunkiem prof. Floriana Cynka, Jana Stanisławskiego i Leona Wyczółkowskiego. W latach 19041905 odbył artystyczną podróż do Włoch. Po powrocie rozpoczął naukę grafiki warsztatowej w pracowni prof. Józefa Pankiewicza.

Od 1911 pracował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, początkowo jako młodszy asystent, potem asystent a od 1929 jako profesor na Wydziale Grafiki.

W 1937 zdobył złoty medal na międzynarodowej wystawie w Paryżu. W tym samym roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1]. Jego pejzaże otrzymywały liczne wyróżnienia na krajowych i międzynarodowych wystawach.

Malarstwo Wojnarskiego to przede wszystkim pejzaże, najczęściej niewielkich formatów, zdradzające duży wpływ szkoły Jana Stanisławskiego.

Szczególnie znane są prace graficzne Wojnarskiego, wykonywane najczęściej technikami akwaforty, miedziorytu i litografii. Wykonana w latach dwudziestych XX w. barwna litografia Portret własny znajduje się w zbiorach Muzeum Brytyjskiego. Wiele prac Wojnarskiego znajduje się w Muzeum Narodowym w Krakowie i Muzeum Narodowym w Warszawie.

Żonaty z Kazimierą Musiałowicz, ojciec Jana i Krzysztofa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Beata Lewińska-Gwóźdź:Jan Wojnarski Malarstwo, grafika i rysunek, Bernardinum, Pelplin, 2004, ​ISBN 83-87668-63-X

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]