Janina Biesiadecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janina Biesiadecka
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1894
Kraków
Data i miejsce śmierci 11 lutego 1944
Warszawa
Zawód aktorka

Janina Biesiadecka, pierwotnie Fryderyka Praeger, ps. Janina Urbanowicz (ur. 10 marca 1894 w Krakowie, zm. 11 lutego 1944 w Warszawie) – polska aktorka teatralna.

Urodziła się w rodzinie żydowskiej, jako córka Eliasza Praegera i Józefy z domu Mendel. Aktorstwa uczyła się u Zofii Czaplińskiej. W początkowej fazie kariery używała pseudonimu Janina Urbanowicz. W 1917 wyszła za mąż za Zygmunta Biesiadeckiego, również aktora. Przyjąwszy jego nazwisko zakończyła działalność pod pseudonimem.

W latach 1914-1918 występowała w teatrze ludowym w Krakowie, a w latach 1918-1932 w Teatrze Polskim w Poznaniu. Od 1932 do 1935 grała w Teatrze Polskim w Katowicach, a następnie w Teatrze Kameralnym w Częstochowie (1935-1936), Teatrze Malickiej w Warszawie (1936-1937) oraz w Teatrze Miejskim w Łodzi (1937-1939). W 1920 urodziła syna – Zygmunta[1]. W styczniu 1944 została, wraz z mężem, aresztowana przez Niemców[2]. Oboje rozstrzelano 13 stycznia (lub 11 lutego[1]) 1944 w Warszawie – w egzekucji przy ul. Górczewskiej (róg Płockiej) lub w ruinach getta[3].

Grała głównie role pierwszoplanowe – amantek, kobiet naiwnych i bohaterek romantycznych, szczególnie w sztukach Aleksandra Fredry[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c pr. zbior., Wielkopolski Słownik Biograficzny, PWN, Warszawa-Poznań, 1981, s.57, ​ISBN 83-01-02722-3
  2. Na podstawie bazy filmpolski.pl
  3. Władysław Bartoszewski: Warszawski pierścień śmierci 1939-1944. Warszawa: Interpress, 1970, s. 346.