Janusz Popławski (śpiewak)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Popławski
Data i miejsce urodzenia 26 października 1898
Ostrowiec Świętokrzyski
Data i miejsce śmierci 10 marca 1971
Gliwice

Janusz Popławski (ur. 26 października 1898 w Ostrowcu Świętokrzyskim, zm. 10 marca 1971 w Gliwicach) – polski śpiewak operowy, operetkowy i filmowy.

W czasie wojny występował w oficjalnych, dopuszczonych przez okupanta, teatrzykach rewiowych. Janusz Popławski wrócił po wojnie w 1946 roku do Warszawy i występował na Scenie Muzyczno-Operowej Miejskich T. Dramatycznych w Warszawie, w latach 1949–1952 śpiewał w Teatrze Nowym w Warszawie. Od 1953 aż do śmierci w Operetce Śląskiej w Gliwicach. Przez dwa lata był kierownikiem jej artystycznym. Oprócz występów operowych i operetkowych nagrywał także w wytwórniach płytowych: Cristal-Electro, Columbia i w końcu Odeon, a tuż po wojnie w „Muzie”. Tam nagrał tango Violetta oparte na motywach Traviaty Verdiego. Tango to, napisane przez Othmara Klosego w latach 1938–1939, święciło tryumfy w całej Europie. Pieśniarz nazywany „słonecznym tenorem”[1] nagrał też wiele innych przebojów, m.in. Złociste chryzantemy, Czy pamiętasz tę noc w Zakopanem, Granadę, Morfina, Kwiat paproci itd. Ważnym wydarzeniem w życiu artystycznym śpiewaka było zaproszenie go do USA w 1934 roku przez Polsko-Amerykańskie Towarzystwo Operowe. W Chicago Civic Opera Home wystąpił w partii Jontka w operze Halka Stanisława Moniuszki. Pierwszą żoną Janusza Popławskiego była znana ze sceny śpiewaczka Maryla Karwowska, a drugą, z którą ożenił się w 1953, była gwiazda operetki Janina Mikulska[1].

W czasie swej kariery posługiwał się pseudonimami: Jan Bolesta i Marian Olszewski.

Dyskografia (wybór)[edytuj | edytuj kod]

wytwórnia Odeon (10" single 78 obr./min.)[edytuj | edytuj kod]

Zakłady Fonograficzne w Warszawie (Muza,) 10" single 78 obr./min.[edytuj | edytuj kod]

  • Kwiat paproci / Gdy nie wiesz (jako Marian Olszewski, z Orkiestrą Taneczną Piotra Szymanowskiego) nr 1016
  • Srebrna serenada / Za późno (jako Marian Olszewski, z Orkiestrą Taneczną Piotra Szymanowskiego) nr 1017
  • Zasmuconej / Zawód (fortepian – Jerzy Lefeld) nr 1027
  • Jak w serenadzie / Miłość i smutek (jako Marian Olszewski, z Orkiestrą Taneczną Piotra Szymanowskiego) nr 1048

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Krzysztof Krzak: Tenor Janusz Popławski „powrócił” do Ostrowca Świętokrzyskiego. Polska NaszeMiasto.pl, 4 grudnia 2016. [dostęp 2018-10-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]