Janusz Poray-Biernacki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Stanisław Poray-Biernacki
Janusz Jasieńczyk
Data i miejsce urodzenia 11 lipca 1907
Warszawa
Data i miejsce śmierci 5 stycznia 1996
Londyn
Dziedzina sztuki reportaż, powieść
Epoka II wojna światowa, literatura współczesna
Ważne dzieła
  • Po Narviku był Tobruk (1945)
  • Słowo o bitwie (1955)

Janusz Stanisław Poray-Biernacki ps. Janusz Jasieńczyk (ur. 11 lipca 1907 w Warszawie, zm. 5 stycznia 1996 w Londynie) – polski pisarz i żołnierz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Przed II wojną światową pracował jako adwokat i dziennikarz. W latach 1939–1940 redagował konspiracyjny tygodnik „Pobudka”. W 1940 przedostał się do Palestyny jako emisariusz Związku Walki Zbrojnej, gdzie wstąpił do Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. W 1941 brał udział w walkach o Tobruk. Po wojnie osiadł w Londynie. Jego główne dzieła to zbiór reportaży Po Narviku był Tobruk (1945) oraz powieść Słowo o bitwie (1955), która zdobyła uznanie krytyki jako wybitna powieść wojenna.

Podpisał list pisarzy polskich na Obczyźnie, solidaryzujących się z sygnatariuszami protestu przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (List 59)[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kultura 1976/03/342 Paryż 1976, s. 34.