Janusz Przybysz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Przybysz
Ilustracja
Janusz Przybysz przed 1968
Data i miejsce urodzenia 31 maja 1926
Poznań
Data i miejsce śmierci 2 marca 2001
Poznań
Miejsce spoczynku Cmentarz Junikowo w Poznaniu
Zawód prozaik, satyryk

Janusz Przybysz (ur. 31 maja 1926 w Poznaniu, zm. 2 marca 2001) – polski prozaik, satyryk oraz autor komedii muzycznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Wydział Prawa na Uniwersytecie Poznańskim. Debiutował jako satyryk na łamach dziennika "Głos Wielkopolski" w 1948 roku. Był związany z kabaretem "Kaktus". W latach 1951-1973 pracował w przemyśle. W latach 1973-1981 był redaktorem naczelnym "Tygodnia", a w latach 1982-1983 tygodnika Wprost.

Twórczość literacka[edytuj | edytuj kod]

  • Przygody dżentelmenów
  • Moi dobrzy nieznajomi
  • Światek nasz kochany
  • Sekrety rodzinne
  • Zapiski untermenscha
  • Okropnie śliczny jest ten świat
  • Trzynastego w piątek
  • W zapachu lukru i migdałów
  • Pies, który wysiadł w Sopocie
  • Krótki fragment dziejów rodu
  • Eintopfkommando
  • Długa lekcja gimnastyki

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.