Jason Orange

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jason Orange
ilustracja
Imię i nazwisko

Jason Thomas Orange[1]

Pseudonim

Jay[2]

Data i miejsce urodzenia

10 lipca 1970[1]
Manchester

Instrumenty

wokal
gitara basowa
gitara

Gatunki

pop

Zawód

muzyk
twórca tekstów
tancerz
aktor

Aktywność

1983–2014

Powiązania

Take That

Strona internetowa

Jason Thomas Orange[2][3] (ur. 10 lipca 1970 w Manchesterze) – brytyjski piosenkarz, tancerz, autor tekstów i aktor. Członek zespołu Take That od początku jego istnienia do września 2014[4][5].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Manchesterze w Anglii[6]. Po ukończeniu South Manchester High School[7], od 2001 przez dwa lata uczęszczał do South Trafford College[8] w Altrincham.

Jako dziecko dorastał w wierzeniach mormońskich, jednak jako 15-latek zrzekł się wiary[9]. W wywiadach przyznawał, że wierzy w Boga, jednak kwestionuje religię[10].

Początek kariery[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze doświadczenia Orange'a sięgają grupy „Street Machine Crew”, w której tańczył breakdance. Początkowa sława, jaką zyskał na występach w „SMC”, doprowadziła go do programu The Hitman and Her, w którym występował[11]. W tym okresie poznał Howarda Donalda, z którym założył grupę taneczną „Street Beat”[12] i z którą występował w nocnych klubach i dyskotekach.

W 1990 został wybrany przez Nigela Martina-Smitha do nowo powstałego zespołu Take That, który miał być brytyjską odpowiedzią na New Kids on the Block[12].

Czasy po rozpadzie Take That[edytuj | edytuj kod]

Po tym, jak w lutym 1996 formacja Take That się rozpadła, Orange rozpoczął studiowanie aktorstwa. Zagrał DJ Brenta Moyera w filmie Lynda La Plantes Killer Net (1998), który został pokazany na Kanale 4. Wystąpił również w Gobie Jima Kenswortha, którego premiera odbyła się w The King’s Head Theatre w Londynie. Szybko jednak zerwał z aktorstwem ze względu na problemy ze słuchem.

Wznowienie działalności Take That[edytuj | edytuj kod]

Jason Orange w Newcastle

Orange zgodził się na dalszą współpracę z kolegami z Take That, co doprowadziło do wznowienia aktywności grupy[13]. 27 listopada 2006 wydali album pt. Beautiful World. Od początku istnienia zespołu, Orange nigdy nie śpiewał solo w piosenkach i raczej ukazywał swój talent w tańcu. Po 17 latach po raz pierwszy wykonał w pełni piosenkę „Wooden Boat” z krążka Beautiful World.

Ostatnimi czasy Orange coraz chętniej udziela się w zespole grając na gitarze. W albumie z 2006 zagrał na tym instrumencie po raz pierwszy od wydania utworu „Babe” z 1993, grał też na gitarze na koncertach „The Ultimate Tour” oraz „The Beautiful World Tour”.

Zagrał postać Brenta Moyera w dreszczowcu telewizyjnym Channel 4 Killer Net (1998)[14] u boku Paula Bettany. W 1999 wystąpił na scenie w spektaklu Gob.

W kwietniu 2013 pojawił się w roli kamerzysty w czarnej komedii Channel 4 Shameless.

24 września 2014 ogłoszono, że Orange opuścił zespół Take That, stwierdzając, że nie chce kontynuować koncertowania i nagrywania muzyki i pozostał poza zasięgiem opinii publicznej[15].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Orange deklaruje abstynencję w spożywaniu alkoholu i jest bardzo wrażliwy na punkcie własnego wpływu na środowisko. Stara się również jeść organiczną żywność oraz robić zakupy w sklepach ze zdrową żywnością. Poddał się również rehabilitacji po kontuzji ścięgien podkolanowych[16].

W latach 2011-2012 spotykał się z aktorką Catherine Tate, z którą wystąpił w parodii teledysku dla Comic Relief.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jason Orange w bazie Discogs.com (ang.)
  2. a b Personalidade: Jason Orange (Reino Unido) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2016-02-10].
  3. Jason Orange (ang.). Listal. [dostęp 2018-07-27].
  4. Stephen Thomas Erlewine: Take That Biography (ang.). AllMusic. [dostęp 2015-08-24].
  5. Harry Fletcher (2014-09-24): Jason Orange quits Take That, group to continue as a trio (ang.). Digital Spy. [dostęp 2015-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-28)].
  6. Jason Orange w bazie Filmweb
  7. Jason Orange Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2018-01-02].
  8. Take That's Jason Orange: His ascent from zero to hero (ang.). ExpressandStar. [dostęp 2011-06-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-28)].
  9. Andrei Harmsworth (2009-06-22): Take That on sex, suicide and Robbie's UFOs (ang.). Metro News. [dostęp 2009-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-28)].
  10. Anna Pukas (2014-09-26): Has Jason Orange gone for good? (ang.). Daily Express. [dostęp 2015-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-28)].
  11. Jason Orange quits Take That (ang.). Daily Express. [dostęp 2015-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-28)].
  12. a b Paul Scott: Anioły i demony. KAGRA, 2003, s. 31, 34–35. ISBN 83-87598-68-2.
  13. Telegraph Reporters (2017-07-10): Jason Orange blamed Take That for ruining his life, claims former manager (ang.). The Daily Telegraph. [dostęp 2015-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-28)].
  14. Jason Orange w bazie IMDb (ang.)
  15. Jason Chester, Colette Fahy (2014-09-26): 'Reclusive' Jason Orange withdrew from the spotlight TWO YEARS before quitting Take That (ang.). Daily Mail. [dostęp 2015-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-28)].
  16. Kevin O’Sullivan (2008-03-23): Simply The Best 7 Days A Week: Take That injury fear (ang.). Daily Star. [dostęp 2018-01-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-28)].