Jeff Healey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jeff Healey, 2002

Jeff Healey (ur. 25 marca 1966 w Toronto, zm. 2 marca 2008 w Toronto[1]) – kanadyjski muzyk.

Healey był niewidomy, stracił wzrok w wieku jednego roku z powodu nowotworu oczu – siatkówczaka, pomimo tego nauczył się grać na gitarze już jako trzylatek. Healey grał na gitarze w bardzo charakterystyczny i unikatowy sposób, w czasie gry trzymał ją płasko na kolanach.

W wieku 17 lat sformował swoją pierwszą grupę, Blues Direction, która dwa lata później zmieniła nazwę na Jeff Healey Band. Wkrótce po tym grupa podpisała kontrakt z wytwórnią płytową Arista Records i wydała płytę See the Light, z której pochodził pierwszy hitowy singel „Angel Eyes”, a piosenka „Hideaway” została nominowana do nagrody Grammy w kategorii „najlepszy utwór instrumentalny”. W 1990 r. grupa wygrała Juno Award dla najlepszego wykonawcy roku. Inne hity tego wykonawcy to „How Long Can a Man Be Strong” i nowa wersja przeboju The Beatles „While My Guitar Gently Weeps”.

W ostatnich latach Healey zajął się swoją prawdziwą pasją życiową wydając dwa albumy z tradycyjnym jazzem amerykańskim z lat 20. i 30. XX wieku. Był też kolekcjonerem płyt winylowych i miał w swej kolekcji ponad 25 tys. singli. Zagrał też jedną z ról w amerykańskim filmie fabularnym Wykidajło (Road House) u boku Patricka Swayze.

Zmarł w 2008 roku w szpitalu w Toronto na raka płuc.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1988See the Light
  • 1990Hell to Pay
  • 1992Feel This
  • 1995Cover to Cover
  • 1998Very Best Of
  • 1999Master Hits Remastered
  • 2000Get Me Some
  • 2002Among Friends
  • 2004Adventures in Jazzland
  • 2006 – Ian Gillan – Gillan’s Inn (gościnnie)

Przypisy

  1. Zmarł Jeff Healey (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2009-08-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons