Jerzy Ciechanowiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Ciechanowiecki
Jerzy Stanisław
Herb
Dąbrowa
hrabia
Rodzina Ciechanowieccy
Data i miejsce urodzenia 2 kwietnia 1893
Warszawa
Data i miejsce śmierci 1 czerwca 1930
Budapeszt
Ojciec Władysław Michał
Matka Mary Louisa
Żona

Matylda

Dzieci

Andrzej Stanisław

Rodzeństwo nie posiadał
Odznaczenia
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Komandorski Węgierskiego Orderu Zasługi (cywilny)

Jerzy Stanisław Ciechanowiecki herbu Dąbrowa (ur. 2 kwietnia 1893 w Warszawie, zm. 1 czerwca 1930 w Budapeszcie) – polski arystokrata, dyplomata Imperium Rosyjskiego i II Rzeczypospolitej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jedyny syn hr. Władysława i Mary Louisy Kimens herbu własnego. Z powodu słabego zdrowia jako dziecko pobierał nauki domowe prowadzone przez guwernantki, później chodził do szkoły w Dreźnie i ukończył elitarne Cesarskie Liceum Aleksandrowskiego w Petersburgu w 1914. Pracował przez rok w kancelarii carskiej, po czym został zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Znał język polski, rosyjski, francuski, niemiecki, angielski i włoski. Od 1916 był attaché ambasady rosyjskiej w Londynie aż do likwidacji tej placówki. W 1918 przeniósł się do Paryża i zaangażował w działalność Komitetu Narodowego Polskiego jako kierownik sekcji szyfru przy sekretarzu generalnym. Od 1919 był attaché poselstwa polskiego w Paryżu w randze sekretarza legacyjnego II klasy, od 1923 był attaché Wydziału Zachodniego MSZ, od lutego 1924 w randze attaché legacyjnego, od sierpnia 1924 – tytularnego sekretarza legacyjnego I klasy, a w lipcu 1924 mianowany na stanowisko sekretarza poselstwa II klasy w Budapeszcie, z tytułem sekretarza poselstwa I klasy. Kilkukrotnie pełnił funkcję chargé d’affaires ad interim polskiego poselstwa na Węgrzech. Zmarł na zawał serca w Hotelu Duna–Palota w Budapeszcie.

Do wybuchu rosyjskiej rewolucji w 1917 posiadał majątki ziemskie przekraczające 13 tys. hektarów.

W 1923 ożenił się z Matyldą (Tilly) Marią z hr. Osiecimskich-Hutten-Czapskich h. Lubicz, z którą miał jednego syna Andrzeja Stanisława, odznaczonego w 1998 Orderem Orła Białego.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Rachuba (red.): Dzieje rodziny Ciechanowieckich herbu Dąbrowa (XIV–XXI wiek). Warszawa: DiG, 2013, s. 426-430