Johannes Aavik
 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość | |
| Język | |
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki | |
| Odznaczenia | |
 | |
Johannes Aavik (ur. 8 grudnia 1880 w Randvere, zm. 18 marca 1973 w Sztokholmie) – estoński filolog i poeta. Z wykształcenia był historykiem i romanistą[1]. Był członkiem organizacji Noor-Eesti (Młoda Estonia). Odegrał ważną rolę w modernizacji języka estońskiego[2]. W celu dostosowania estońskiego do potrzeb nowoczesnego świata zapożyczał słowa z pokrewnego fińskiego, a nawet wymyślał neologizmy[3]. W zakresie kultury opowiadał się za orientacją zachodnioeuropejską[2].
W 1908 uzyskał kwalifikacje nauczyciela języka francuskiego, a w 1910 ukończył filologię romańską, język i literaturę fińską na Uniwersytecie Helsińskim. Pracował jako nauczyciel języków w Jałcie, Tartu i Kuressaare. W 1938 został odznaczony Orderem Białej Gwiazdy III klasy, a w 1940 roku został honorowym członkiem Estońskiego Towarzystwa Literackiego. Wraz z nadejściem władzy sowieckiej Aavik przeszedł na emeryturę. Podczas niemieckiej okupacji był nauczycielem w Tallinnie, tłumacząc i redagując podręczniki. W sierpniu 1944 roku uciekł do Szwecji w obliczu nowej okupacji sowieckiej i pracował na katedrze języków fińsko-ugaryjskich na Uniwersytecie w Uppsali. W 1945 osiedlił się w Sztokholmie, gdzie pracował jako archiwista, tłumacz oraz autor artykułów o języku i podręcznikach szkolnych. Pochowany został na cmentarzu Skogskyrkogården[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Antoine Chalvin: Johannes Aavik ja prantsuse keel. Johannes Aavik and the French Language. Abstract. ojs.utlib.ee. [dostęp 2016-11-12]. (est.).
- 1 2 Seeking the contours of a ‘truly’ Estonian literature. estonica.org. [dostęp 2016-11-12]. (ang.).
- ↑ Nordic Voices in Translation. nordicvoices.blogspot.com. [dostęp 2016-11-12]. (ang.).
- ↑ Johannes Aavik
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]Paul F. Saagpakk: Johannes Aavik, Artificer of the Estonian Language. jstor.org. [dostęp 2016-11-12]. (ang.).