John Paxson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
John Paxson
John Paxson
4, 15, 5
rozgrywający
Data i miejsce urodzenia 29 września 1960
Dayton
Wzrost 188 cm
Masa ciała 84 kg
Kariera
Aktywność 1983–1994
Szkoła średnia Archbishop Alter (Kettering, Ohio)
College Notre Dame (1979–1983)
Draft 1983, numer: 19
San Antonio Spurs

John Paxson (ur. 29 września 1960 w Dayton) – amerykański koszykarz występujący na pozycji rozgrywającego, trzykrotny mistrz NBA.

Podczas studiów występował w barwach uczelni University of Notre Dame, a w 1983 został wybrany do drugiej piątki najlepszych koszykarzy z ligi uczelnianej. Podczas kariery w college'u zdobywał średnio 12 punktów na mecz.

Paxson, którego ojciec Jim Sr. oraz brat Jim Jr. również grali w NBA, został wybrany przez San Antonio Spurs z numerem 19 w drafcie w 1983. W 1985, po dwóch sezonach spędzonych w San Antonio, John jako wolny agent podpisał kontrakt z Chicago Bulls, którzy liczyli, że w linii obrony będzie wspomagał Michaela Jordana. Paxson zrobił nie tylko to, po co został sprowadzony, ale, w czasie, gdy Bulls sięgali po pierwsze trzy mistrzowskie tytuły, udowodnił także, że jest wartościowym strzelcem rzutów za 3 punkty i kluczowym graczem drużyny.

Najbardziej znanym zagraniem Paxsona jest końcowy rzut podczas Finałów NBA w roku 1993, kiedy to Chicago Bulls grali przeciwko Phoenix Suns. W meczu nr 6 owych finałów, w hali America West Arena w Phoenix, Bulls przegrywali z Suns 96 – 98 i zanosiło się na siódmy mecz. Paxson oddał rzut za 3 punkty na 3,9 sekundy przed końcem spotkania, dając „Bykom” zwycięstwo 99 – 98, co zapewniło im zdobycie trzeciego z rzędu mistrzowskiego tytułu. Rzut ten stał się znany w NBA jako koszykarska wersja historycznego „strzału słyszanego na całym świecie”. (Oddany bez rozkazu „strzał słyszany na całym świecie” rozpoczął wojnę o niepodległość Stanów Zjednoczonych.)

Najlepszy w karierze sezon Paxsona, to 1986/87 kiedy zdobywał średnio 11,3 punktu oraz zaliczał 5,7 asysty na mecz. Równie udany miał sezon 1989/90 kiedy notował średnio na mecz 10 punktów i 4,1 asysty.

Po odejściu na emeryturę Paxson pracował przez krótki czas jako asystent trenera, kiedy Bulls zdobywali czwarty w historii klubu tytuł, a następnie pracował jako komentator dla Bulls. W kwietniu 2003 Paxson otrzymał stanowisko wiceprezydenta Relacji Koszykarskich w Bulls. Latem tego samego roku został awansowany na Głównego Menadżera po tym, jak na emeryturę odszedł długoletni GM klubu, Jerry Krause. Po przegranej Bulls w play-offach w maju 2009 zrezygnował z posady menedżera, pozostając wiceprezesem ds. operacji koszykarskich.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie[1], o ile nei zaznaczono inaczej.

NCAA
  • Uczestnik rozgrywek:
    • Sweet 16 turnieju NCAA (1981)
    • II rundy turnieju NCAA (1980, 1981)
  • Zaliczony do II składu All-American (1982, 1983)
NBA
Trenerskie
  • Mistrz NBA jak asystent trenera (1996)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Profil na realgm.com (ang.). realgm.com. [dostęp 26 marca 2018].
  2. NBA & ABA Year-by-Year Playoff Leaders and Records for 3-Pt Field Goal Pct (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 26 marca 2018].
  3. NBA & ABA Year-by-Year Playoff Leaders and Records for Free Throw Pct (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 13 kwietnia 2018].