Joseph Mascolo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joseph Mascolo
Ilustracja
Imię i nazwisko Joseph Peter Mascolo
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1929
West Hartford
Data i miejsce śmierci 7 grudnia 2016
Los Angeles
Zawód aktor, muzyk
Współmałżonek Rose Maimone
(1953-1986; jej śmieć)
Patricia Schultz
(2005-2016; jego śmierć)
Lata aktywności 1957–2016

Joseph Peter Mascolo[1] (ur. 13 marca 1929 w West Hartford, zm. 7 grudnia 2016 w Los Angeles) – amerykański aktor telewizyjny i filmowy, najbardziej znany w Polsce z roli Massimo Marone'a w operze mydlanej CBS Moda na sukces, którą grał w latach 2001-2006[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się i dorastał w West Hartford[3], w stolicy Hartford[4], w stanie Connecticut jako syn włoskich imigrantów Anny (1910–2010; z domu DeTuccio) i Petera Mascolo (1901–2008)[5][1]. Uczęszczał do West Point Academy[5]. Studiował muzykę klasyczną na Uniwersytecie Miami z zamiarem zostania dyrygentem operowym[6]. Jego ścieżka kariery rozszerzyła się, gdy profesor zasugerował, aby studiował aktorstwo u renomowanej nauczycielki Stelli Adler[7]. Uczęszczał na lekcje gry na klarnecie w orkiestrze Metropolitan Opera w Nowym Jorku[6].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Występował w przedstawieniach off-broadwayowskich takich jak Opera za trzy grosze[7] i Widok z mostu Arthura Millera z Robertem Duvallem, przed debiutem na Broadwayu w spektaklu Kolacja o ósmej. Na ekranie debiutował jako Carlo w westernie Hot Spur (1968). Zagrał potem także w kilku filmach, w tym w dramacie kryminalnym Wielka wygrana Shafta (1972) z Richardem Roundtree i Mosesem Gunnem, Dziennik szalonej gospodyni (1973), Szczęki II (1978) i Sprawa Sharky'ego (1981)[8].

W 1982 roku autor scenariusza opery mydlanej NBC Dni naszego życia wprowadził postać Stefano DiMery, po tym jak zauważył go jako Salvatore Maranzano w telewizyjnym dramacie kryminalnym NBC The Gangster Chronicles. Zyskał ogromną popularność dzięki i pozostał w serialu przez 18 lat, zdobywając nagrodę Soap Opera Digest za wybitnego złoczyńcę w 1997[6]. Przez pięć lat grał rolę Massimo Marone w operze mydlanej CBS Moda na sukces, który pojawił się w rodzinie Forresterów nieoczekiwanie, jako ojciec Ridge’a Forrestera[2].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 1953 ożenił się z Rose G. Maimone[9], z którą miał syna Petera. Maimone zmarła 1 kwietnia 1986. 22 października 2005 poślubił Patricię Schultz[9]. Małżonkowie wychowywali wspólnego syna i córkę Patricii z poprzedniego związku[2].

Przez wiele lat zmagał się z chorobą Alzheimera[10]. Zmarł 7 grudnia 2016 w Los Angeles w wieku 87 lat[10].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

filmy fabularne[edytuj | edytuj kod]

  • 1968: Hot Spur jako Carlo
  • 1972: Wielka wygrana Shafta (Shaft’s Big Score!) jako Gus Mascola
  • 1973: Happy Mother’s Day, Love George jako Piccolo
  • 1973: The Spook Who Sat by the Door jako senator Hennington
  • 1977: Stonestreet: Who Killed the Centerfold Model? (TV) jako Max Pierce
  • 1978: Szczęki II (Jaws 2) jako Len Peterson
  • 1981: The Gangster Chronicles (TV) jako Salvatore Maranzano
  • 1981: Sprawa Sharky'ego (Sharky's Machine) jako Joe Tipps
  • 1982: Żar (Heat) jako Baby
  • 1982: Yes, Giorgio jako Dominic Giordano
  • 1984: Ernie Kovacs (Ernie Kovacs: Between the Laughter, TV) jako Richards
  • 1989: Hulk przed sądem (The Trial of the Incredible Hulk, TV) jako Albert G. Tendelli

seriale TV[edytuj | edytuj kod]

  • 1957-1961: True Story jako Tony Brenner
  • 1961: From These Roots jako Jack Lander
  • 1975: Baretta jako Frank Cassell
  • 1975-1976: Bronk jako major Pete Santori
  • 1976: Kojak jako detektyw Jeff Braddock
  • 1977: Switch jako Phillip Aspen / Martin Lorrimer
  • 1977: Prywatny detektyw Jim Rockford (The Rockford Files) jako Gibby
  • 1978: Lou Grant jako McIntyre
  • 1982-2016: Dni naszego życia (Days of Our Lives) jako Stefano DiMera
  • 1984: Hart to Hart jako Nick Rhodes
  • 1986: CBS Schoolbreak Special jako Ed Martinson
  • 1986: Posterunek przy Hill Street jako Melvin Jardino
  • 1986: Joe Bash jako Charlie
  • 1986: Santa Barbara jako Carlo Alvarez
  • 1987: Detektyw Hunter (Hunter) jako Mick Shaughnessy
  • 1987: Córeczki milionera (Rags to Riches) jako Viktor Leskov
  • 1987: It's Garry Shandling's Show jako porucznik Gerard
  • 1988: McCall (The Equalizer) jako Tony Costa
  • 1989: Szpital miejski (General Hospital) jako Nicholas Van Buren
  • 2001-2006: Moda na sukces (The Bold and the Beautiful) jako Massimo Marone

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Joseph Mascolo Biography (1929-) (ang.). Alchetron, The Free Social Encyclopedia. [dostęp 2016-12-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-11-01)].
  2. a b c Joseph Mascolo nie żyje (pol.). Fakt.pl. [dostęp 2016-12-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-11-01)].
  3. Personalidade: Joseph Mascolo (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2018-11-01].
  4. Joseph Mascolo (13 de Março de 1929) (port.). Filmow.com. [dostęp 2018-11-01].
  5. a b Joseph Mascolo (1929-2016) (ang.). Find A Grave Memorial. [dostęp 2018-11-01].
  6. a b c Joseph Mascolo Archives (ang.). Soap Opera Digest. [dostęp 2016-12-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-11-01)].
  7. a b David Emery (2016-12-09): 'Days of Our Lives' Star Joseph Mascolo Dies at 87 (ang.). Snopes.com. [dostęp 2016-12-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-13)].
  8. Joseph Mascolo (ang.). Listal. [dostęp 2018-11-01].
  9. a b Joseph Mascolo Dating (ang.). FamousFix. [dostęp 2018-11-01].
  10. a b Associated Press (2016-12-12): Joseph Mascolo, ‘Days of Our Lives’ Villain, Dies at 87 (ang.). The New York Times. [dostęp 2016-12-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-13)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]