Kamienica Cieszkowskiego 9 w Bydgoszczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamienica Cieszkowskiego 9 w Bydgoszczy
Obiekt zabytkowy nr rej. A/381/1 z 16 listopada 1993[1]
Ilustracja
Fasada kamienicy
Państwo  Polska
Miejscowość Bydgoszcz
Adres ul. Cieszkowskiego 9
Typ budynku kamienica
Styl architektoniczny Eklektyzm, secesja
Architekt Karl Bergner
Kondygnacje 4
Rozpoczęcie budowy 1900
Ukończenie budowy 1902
Pierwszy właściciel Ephreim Moritz
Położenie na mapie Bydgoszczy
Mapa lokalizacyjna Bydgoszczy
Kamienica Cieszkowskiego 9 w Bydgoszczy
Kamienica Cieszkowskiego 9 w Bydgoszczy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Cieszkowskiego 9 w Bydgoszczy
Kamienica Cieszkowskiego 9 w Bydgoszczy
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Kamienica Cieszkowskiego 9 w Bydgoszczy
Kamienica Cieszkowskiego 9 w Bydgoszczy
Ziemia53°07′50″N 18°00′23″E/53,130556 18,006389

Kamienica Cieszkowskiego 9 w Bydgoszczy – zabytkowa kamienica w Bydgoszczy.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Budynek znajduje się w południowej pierzei ul. Cieszkowskiego w jej środkowej części.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kamienica powstała w latach 1900-1902, według projektu architekta Karla Bergnera na zlecenie kupca Ephreima Moritza. Właścicielami budynku byli: od 1915 r. kupiec Stein, a w latach 1926-1935 Ludwik Kaufthorst. Od maja 1923 siedziba przeniesionej z ul. Pomorskiej 5 Gospody Kresowej, w której dokarmiano dziennie od 80 do 150 ubogich, serwowując tanie bądź darmowe obiady, np. kluski, kiszoną kapustę. Rzeźnicy przekazywali do gospody wodę, w której gotowali szynki, z której przyrządzano wurst zupę[2].

Po 1945 roku budynek przeszedł na własność Skarbu Państwa[3].

Stan dzisiejszy budynku to efekt prac konserwatorskich połączonych z rekonstrukcją detalu architektonicznego z lat 90. XX w.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Czterokondygnacyjny budynek z mansardowym poddaszem założony jest na planie w kształcie litery „U” z dwoma skrzydłami oficyn. Elewacja frontowa jest niesymetryczna, jedenastoosiowa, urozmaicona dwoma ryzalitami zwieńczonymi tarasami[3].

Budynek prezentuje styl eklektyczny z dekoracją secesyjną. Ryzalit wschodni zamknięty jest falistym szczytem ozdobionym sztukateriami przedstawiającymi alegoryczne, płaskorzeźbione postacie kobiet z atrybutami – sową i kogutem, personifikacjami „Dnia i Nocy”. Nad portalem umieszczono naczółek z kluczem w postaci pełnoplastycznej głowy kobiecej[3].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie. 2019-12-31. [dostęp 1.03.2014].
  2. Domowy obiad? Kluski i kapusta, wurst zupa
  3. a b c Winter Piotr: Ulica Augusta Cieszkowskiego w Bydgoszczy. Zespół architektoniczny z przełomu XIX i XX wieku, Wojewódzki Ośrodek Kultury w Bydgoszczy, Bydgoszcz 1996, str. 49-50

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Parucka Krystyna. Zabytki Bydgoszczy – minikatalog. „Tifen” Krystyna Parucka. Bydgoszcz 2008. ​ISBN 978-83-927191-0-6
  • Winter Piotr: Ulica Augusta Cieszkowskiego w Bydgoszczy. Zespół architektoniczny z przełomu XIX i XX wieku, Wojewódzki Ośrodek Kultury w Bydgoszczy, Bydgoszcz 1996