Karłatka niska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Karłatka
Chamaerops humilis (Zingaro)015.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd arekowce
Rodzina arekowate
Rodzaj karłatka
Gatunek karłatka niska
Nazwa systematyczna
Chamaerops humilis L.
Sp. Pl. 2: 1187. 1753
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Karłatka niska (Chamaerops humilis L.) – gatunek wiecznie zielonej rośliny z rodziny arekowatych (Arecaceae). Jedyny przedstawiciel monotypowego rodzaju karłatka (Chamaerops).

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Jest jedyną w Europie rodzimą palmą. Zasięg obejmuje zachodnią część obszaru śródziemnomorskiego, od południowych Włoch do południowej Hiszpanii oraz Afrykę, wzdłuż wybrzeża północnoafrykańskiego, od Tunezji do Maroka. Obecnie bywa uprawiana, w celach ozdobnych, na większym obszarze, między innymi na południu Chorwacji i Grecji.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Forma jednopienna
Liść
Kwiaty
Owoce
Pokrój
Roślina z bardzo krótką, ledwie rozwiniętą kłodziną albo z licznymi pniami, wtedy o wysokości ok. 2 m, w przypadku jednego pnia o wysokości od 4 do 5 m.
Pień
Zazwyczaj ledwie rozwinięty albo z licznymi pniami już przy ziemi rozgałęzionymi. Jeżeli występuje, jest pokryty resztkami obumarłych liści, które dzielą się na szare lub szarobrunatne włókna. Pień, jeżeli jest pojedynczy, może dochodzić do 4–5 m wysokości.
Liście
Skupione w szczytowym czubie, wachlarzowate. Blaszka liściowa półkolista lub kolista o średnicy 50–90 cm, od nasady podzielona. Ogonek liściowy o długości od 60–100 cm.
Kwiaty
Jednopłciowe, męskie i żeńskie, występujące na różnych osobnikach. Zebrane w bardzo liczne wiechowate kwiatostany, które znajdują się w pachwinach liści szczytowych.
Owoce
Czerwonożółte, kulisto-podłużne o grubości 3–4 cm, z wyglądu podobne do dojrzewającej oliwki. Niejadalne i bez wartości użytkowej.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Wiecznie zielona roślina rosnąca w pobliżu wybrzeży na glebach piaszczystych, kamienistych i raczej suchych. Jest dość łatwa w uprawie doniczkowej, daje się rozmnażać wegetatywnie.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bruno T. Kremer: Drzewa. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 272-273. ISBN 83-7129-141-8.