Karłowatość przysadkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Karłowatość przysadkowa (łac. nanosomia pituitaria) – choroba endokrynologiczna związana ze zmniejszonym wydzielaniem przez przysadkę mózgową hormonu wzrostu (somatotropiny) oraz gonadotropin. Skutkiem choroby jest niedobór wzrostu i hipogonadyzm[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojciech Zgliczyński: Niedoczynność przysadki. W: Interna Szczeklika 2019. Piotr Gajewski (red). Kraków: Medycyna Praktyczna, 2019, s. 1287–1292. ISBN 978-83-7430-591-4.
  2. Jerzy Stachura, Wenancjusz Domagała, Patologia znaczy słowo o chorobie. Tom II., Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 2009, s. 1098, ISBN 978-83-60184-02-8.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.