Karmelitanki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karmelitanki
Herb zakonu
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel bł. Jan Soreth
Data zatwierdzenia 1452
Liczba członków ok. 13 000
Strona internetowa
Klasztor karmelitanek bosych pw. NMP z Góry Karmel i św. Józefa w Przemyślu
Klasztor karmelitanek bosych pw. NMP z Góry Karmel w Łasinie

Karmelitanki – żeńska gałąź zakonu karmelitów. Do powstania zakonu karmelitanek doszło w wyniku przejęcia pod kierownictwo karmelitów stowarzyszeń pobożnych niewiast wspólnego życia (beginek). W oparciu o bullę Cum nulla Fidelium Mikołaja V z 1452 generał karmelitów, bł. Jan Soreth zorganizował 5 klasztorów dla sióstr[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

15 lutego 1432 roku w wyniku upadku karności zakonnej papież Eugeniusz IV zatwierdził złagodzoną regułę; była to reguła przestrzegana w sposób swobodny i panowało rozprężenie, ale część zakonników nie pogodziła się i były podejmowane próby przywrócenia papieża Innocentego III. W wyniku reformy przeprowadzonej przez św. Teresę od Jezusa 24 sierpnia 1562 roku w Ávili (w Hiszpanii) powstał reformowany klasztor dla sióstr pw. św Józefa, a później 17 następnych, których regułą było skrajne ubóstwo i powrót do wcześniejszych surowszych reguł zakonu (dodano też chodzenie boso, dlatego nazwano ich karmelitami bosymi). Reforma terezjańska rozszerzyła się następnie poza granice Hiszpanii, obejmując kolejno: Włochy (1590), Francję (1604), Belgię (1607). W 1578 roku powstał reformowany przez św. Jana od Krzyża klasztor męski karmelitów w Durello. 3 marca 1581 roku erygowano pierwszą prowincję zakonu karmelitów, a w 1593 roku nastąpił podział na karmelitów trzewiczkowych i karmelitów bosych.

Czasy współczesne[edytuj | edytuj kod]

Aktualnie zakon obecny jest w 81 krajach świata. Na świecie jest ok. 13 tys. karmelitanek bosych.

Fundamentem duchowości karmelitanek jest życie oddane modlitwie. Jest to zakon klauzurowy[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]