Karol Akerman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol Akerman
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1913
Kraków
Data i miejsce śmierci 10 czerwca 1987
Düsseldorf
Narodowość  Polska
Tytuł naukowy inżynier
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej

Karol Akerman (ur. 24 lutego 1913 w Krakowie, zm. 10 czerwca 1987 w Düsseldorfie) – polski chemik.

Nagrobek Karola Akermana

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Henryka[1]. W 1921 zdał egzamin dojrzałości w Gimnazjum w Chrzanowie[2]. Odbył studia chemii na Uniwersytecie Jagiellońskim[2].

Po II wojnie światowej był pracownikiem Ministerstwa Przemysłu Chemicznego[3], przyczynił się do uruchomienia przemysłu chemicznego w PRL[2]. W 1961 uzyskał tytuł doktora na UJ[3]. W 1963 został kierownikiem Katedry Technologii Chemicznej na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie[4]. Od 1969 kierował Pracownią Radioizotopową na UMCS[2]. Na tej uczelni promotorem wielu prac magisterskich[5]. Od 1972 przebywał we Francji, gdzie w Paryżu był wykładowcą na Sorbonie[2].

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[6]. Jego żoną była Celina z domu Milska (1917-1993).

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Formy i znaczenie pomocy radzieckiej dla polskiego przemysłu chemicznego (ok.1950)
  • Gips (1951, wspólnie z Edwardem Zawadą)
  • Materialbewegung in Drehöfen für das Krupp-Renn-Verfahren in den Berg- und Hüttenwerken "Sabinów" (1961)
  • Untersuchung des Jodierungsprozesses von Speisesiedesalz mit radioaktiven ¹³¹J = Badania nad procesem jodowania soli jadalnej warzonej z zastosowaniem promieniotwórczego J-131 (1962)
  • Estimation of the rate of material transport in rotary kilns used for decomposition of calcium sulfate at the sulfuric acid plant at Wizów, Poland (1960)
  • Untersuchung der Materialbewegung in Kalziniertrommeln der Sodaindustrie (1963)
  • Materialbewegung in den Rennöfen der Berg- und Hüttenwerken "Sabinów". Tl. 2, Untersuchungen über die Intensivierung der Eisenluppenerzeugung in den Drehöfen der Berg- und Hüttenwerke "Sabinów" (1963)
  • Gips i anhydryt. Występowanie i zastosowania w przemyśle i w budownictwie (1964)
  • A study on industrial rectification process of cadmium by means of radioactive tracers (1964)
  • Étude du mécanisme et de la vitesse de passage des matériaux dans les fours rotatifs à l'aide des isotopes radioactifs (1965, współautor)
  • German (1967)
  • Techniczne zastosowanie metody atomów znaczonych (1970)

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]